วันพุธที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2555

แสบสลับขั้ว


เรื่องย่อ แสบสลับขั้ว


เมื่อโชคชะตาเล่นตลกจับ “ตัวแสบขาแวนซ์ระดับเทพ” สลับร่างของ “คุณชายจอมเนี้ยบตัวพ่อ”ความสุดขั้วของ ๒ ตัวแสบทำให้เกิดเรื่องโกลาหลอลหม่านทั้งเรื่องการงานและความรัก

................................................................................................................................................................

ณ ชุมชนพัฒนาสู่สุขาวดี ชุมชนเล็กๆ ที่อยู่ใจกลางกรุงเทพฯ เป็นที่สิงสถิตย์ของ เซียน (ฐสิษฐ์ สินคณาวิวัฒน์) ชายไทยวัยเกือบ ๓๐ แต่มีพฤติกรรมราวกับทีนเอจเจอร์ (Teenager) หรือเรียกได้อีกอย่างหนึ่งว่า “ผู้ใหญ่ไม่รู้จักโต” วันๆ เอาแต่แต่งรถมอเตอร์ไซด์ ค่ำๆ ก็ออกแวนซ์กับเด็กแถวบ้าน ถึงแม้อายุจะต่างกันเกือบเท่าตัว แต่เซียนก็ไม่หวั่น ตะบี้ตะบันไร้สาระไปวันๆ เป็นที่หนักใจของ ป้าสายไหม (ราตรี วิทวัส) พี่สาวพ่อผู้รับหน้าที่อุปการะเซียน หลังจากกำพร้าพ่อแม่จากอุบัติเหตุทางเรือตั้งแต่เด็ก สายไหมต้องปากเปียกปากแฉะกับการพร่ำบ่นเซียนตลอดเวลา ตอนเป็นนักเรียนก็เรียนไม่เอาไหน โตขึ้นก็ไม่หางานทำเป็นเรื่องเป็นราว เปลี่ยนงานเป็นว่าเล่น จนสุดท้ายมาลงเอยอยู่ที่วินมอเตอร์ไซด์หน้าปากซอยเป็นงานอดิเรก สายไหมเหนื่อยใจกับความไม่รับผิดชอบของหลานชายคนเดียวอย่างสุดระอา อยากจะไล่ออกจากบ้านหลายครั้ง แต่หลานชายตัวดีใช้คารม บวกอารมณ์ขัน ทำให้สายไหมใจอ่อน ต้องยอมเลี้ยงดู (มัน) ต่อไป

นอกจากสายไหมที่หลงคารมเซียนแล้ว สายพิณ (พิณ) (อัญรินทร์ ธีราธนันพัฒน์) เด็กสาวรุ่นน้องข้างบ้านที่โตตามกันมายังเป็นอีกหนึ่งคนที่แอบปลื้มกับอารมณ์ขันของเซียน สายพิณเป็นหญิงสาววัยใส แสนดี อ่อนหวาน ตัวเล็กๆ น่ารัก เป็นเหมือนดอกไม้แสนสวยที่แอบซ่อนอยู่ในชุมชนแออัด สายพิณเป็นเด็กกำพร้าเหมือนเซียน อาศัยอยู่กับ ยายปิ่น (ปนัดดา โกมารทัต) คู่หูคู่ฮาของป้าสายไหม สายพิณอยู่บ้านติดกับเซียน ด้วยความใกล้ชิดทำให้สายพิณคิดกับเซียนเกินพี่ชาย แต่เซียนกลับไม่เคยเห็นเธอเป็นอื่น นอกจากน้องสาวแสนน่ารัก น่าทะนุถนอม สายพิณจำต้องเก็บความรักไว้ในใจไม่เคยบอกใคร ด้วยความไม่เจียมกะลาหัว เซียนดั๊นไปแอบชอบ น้ำเพชร (ฑิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์) ลูกสาว เติมศักดิ์ (เฮียเติม) (พิพัฒน์พล โกมารทัต) และ เจ๊กิมฮวย (ซึ่งได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น สมรศรีมณีฉาย ในภายหลัง) (ณหทัย พิจิตตรา) น้ำเพชรเป็นลูกสาวร้านทองหน้าชุมชนหมอเล้ง จบการบริหารมาจากออสเตรเลีย ปัจจุบันเป็นเลขานุการให้กับ ปลาใหญ่ (คุณใหญ่) (ธันวา สุริยจักร) นักธุรกิจหน้าใหม่ไฟแรง (มั่กๆ) อายุยังไม่ทันก้าวข้ามมาเลข ๒ จำต้องมารับช่วงกิจการของตระกูลมหาทรัพย์รุ่งเรืองกิจ น้ำเพชรเป็นเลขาหน้าใหม่ เพิ่งเข้ารับตำแหน่งได้ไม่นาน น้ำเพชรแอบชอบปลาใหญ่เจ้านายหน้าใส แต่ด้วยวัยที่ต่างกัน ประกอบกับความเคร่งขรึม จริงจัง เฮี้ยบ เนี้ยบ กริบ ทำให้น้ำเพชรไม่กล้าแสดงออก ได้แต่เก็บอาการแอบชอบอยู่ในใจลึ๊ก...ลึก !! 

ถ้าเทียบระหว่างเซียนและปลาใหญ่ มันช่างแตกต่างและห่างไกลราวกับสรวงสวรรค์และแกนโลก ไม่ว่าเซียนจะพยายามตามจีบน้ำเพชรสักแค่ไหน แม้แต่ปลายหางตาเธอยังไม่เคยจะแลมาสักครั้งเดียว ปลาใหญ่เป็นลูกชายคนเดียวของ เกรียงไกร (วันชัย เผ่าวิบูลย์) มหาทรัพย์รุ่งเรืองกิจ เจ้าของโรงงานทอผ้าไหมรายใหญ่ของประเทศไทย เกรียงไกรเสียภรรยาตั้งแต่ปลาใหญ่มีอายุได้เพียง ๓ ขวบ เขาส่งลูกชายคนเดียวไปอยู่โรงเรียนประจำที่ประเทศอังกฤษและกำลังจะเข้าศึกษาปริญญาตรี ปลาใหญ่ถูกเรียกตัวกลับมาประเทศไทยอย่างกะทันหัน เพราะเกรียงไกรเส้นโลหิตในสมองแตกจากความเครียด เขาเสียชีวิตหลังจากที่เห็นหน้าลูกชายเพียงไม่กี่นาที การจากไปครั้งนี้ทำให้ชีวิตของปลาใหญ่พบกับการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญ ปลาใหญ่ต้องรับตำแหน่งประธานกรรมการบริหารบริษัทมหาทรัพย์รุ่งเรืองกิจกรุ๊ป ในขณะอายุเพียง ๑๙ ปี ไม่มีประสบการณ์ ไม่รู้จักใครสักคน คนที่เขาพอจะไว้ใจได้คือ พ่อบ้านครรชิต (เกริก ชิลเล่อร์) คนเก่าแก่ผู้ซื่อสัตย์ที่คอยดูแลปลาใหญ่และพ่อ ครรชิตเป็นเสมือนพี่เลี้ยงที่อยู่เคียงข้างปลาใหญ่ในขณะขึ้นชกในสังเวียนธุรกิจที่แสนจะโหดร้าย โดยเฉพาะต้องคอยรับมือกับการสกัดดาวรุ่งของ เกริกก้อง (อัมรินทร์ สิมะโรจน์) น้องชายพ่อ ที่ต้องการฮุบกิจการเป็นของตัวเอง เกริกก้องไม่พอใจที่พี่ชายแต่งตั้งหลานชายปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมมาดูแลธุรกิจที่ก่อร่างสร้างกันมา เขาพยายามกลั่นแกล้งและบีบบังคับให้ปลาใหญ่ขายหุ้นให้เขา แต่ไม่สำเร็จปลาใหญ่ยืนยันที่จะดูแลธุรกิจของพ่อด้วยตัวเอง เกริกก้องยิ่งไม่พอใจ หาทางดันรัญญา (รัน) (ฐิตินันท์ สุวรรณถาวร) ลูกสาวคนเดียวขึ้นมาเทียบชั้นกับปลาใหญ่ รัญญาเป็นสาวเก๋ที่เพียบพร้อมทุกอย่าง จบการศึกษาด้วยคะแนนดีเยี่ยม เรียนรู้งานมาตั้งแต่เด็ก รัญญาได้เปรียบปลาใหญ่ในทุกๆ ด้าน นอกจากปลาใหญ่ต้องเจอกับการเปรียบเทียบกับรัญญาแล้วยังต้องปวดหัวกับ จันทร์ทิพย์ (ชัชฎาภรณ์ ธนันทา) ภรรยาของเกริกก้องที่คอยสร้างความปั่นป่วนภายในบ้านไม่เว้นแต่ละวัน ทั้งจ้างคนใช้สืบข้อมูลส่วนตัวของปลาใหญ่และคอยสาระแนตีสองหน้าทำเป็นหวังดี แต่จริงๆ ร้ายสุดขั้ว ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองและครอบครัวได้เป็นใหญ่ 

ปลาใหญ่ต้องต่อสู้กับตัวเอง และต่อสู้กับศัตรูที่อยู่ในครอบครัวเดียวกัน ทำให้เขาเป็นเจ้านายที่สุดแสนเคร่งขรึม และอารมณ์ร้ายได้อย่างง่ายดาย ต่อมเหวี่ยงทำงานดีเป็นพิเศษ จนได้รับฉายา “คุณหนูอารมณ์เหวี่ยง” เลขากี่คนๆ ก็ไม่เคยรอด ภายในเวลาแค่ ๓ เดือน เปลี่ยนเลขามา ๑๒ คน และน้ำเพชรเป็นคนที่ ๑๓ หมายเลขสุดอาถรรพ์ แต่ด้วยความประทับใจส่วนตัวที่มีต่อเจ้านายสุดหล่อหน้าใส ทำให้น้ำเพชรกัดฟันทนทุกสิ่งอย่าง เข้าทำนองถึงร้ายก็รัก เซียนมีโอกาสได้เจอกับปลาใหญ่โดยบังเอิญ เพราะน้ำเพชรลืมเอกสารสำคัญไว้ที่บ้าน กิมฮวย เลยต้องจ้างเซียนให้เอาเอกสารไปให้ แวบแรกที่เจอกัน เซียนสุดหมั่นไส้ (แกมอิจฉา) เพราะปลาใหญ่ทั้งหล่อ ใส รวย และยังได้ทำงานใกล้ชิดน้ำเพชรอีกต่างหาก เซียนแอบหึงทั้งที่ตัวเองไม่ได้เป็นแฟน ปลาใหญ่เห็นว่าเซียนมีท่าทีสนิทสนมกับน้ำเพชร จึงเข้าใจผิดคิดว่าทั้งสองคนเป็นแฟนกัน ปลาใหญ่เตือนให้น้ำเพชรอบรมสั่งสอนแฟน เพราะเซียนแสดงความรุ่มร่ามแอบทรามเล็กน้อยออกมาโดยไม่รู้ว่าปลาใหญ่เป็นเจ้านาย น้ำเพชรแทบกรี๊ดและพยายามจะอธิบายความจริง แต่ปลาใหญ่ไม่สนใจฟัง ทำให้น้ำเพชรยิ่งเกลียดเซียนเข้าไส้สั่งให้เขาอยู่ห่างจากเธอมากที่สุด เซียนถึงกับน้ำตาตกในและหมั่นไส้ (ไอ้) เจ้านายขี้เก๊กมากเป็นทวีคูณ เซียนกลับมาระบายกับสหายเลิฟที่วินมอเตอร์ไซด์ด้วยความแค้นใจ สหายของเซียนประกอบไปด้วย ป๋อง (รวิช ไรวินท์) ชายไทยวัยเกือบ ๒๐ ร่างใหญ่ มีน้ำใจ กลัวผี มีฝีมือด้านทำอาหารเป็นเลิศ มอมแมม (วิชญ จารุจินดา) ชายไทยร่างเล็ก ขี้ท้า...ท้าไปทั่ว แต่จริงๆ เป็นคนขี้กลัวที่สุด ชายสี่ (นพพล พิทักษ์โล่พานิช) เป็นคนที่ดูดี มีหลักการ แต่จริงๆ แล้วมั่ว ทั้งสามคนเป็นน้องรักของเซียน ขอให้เป็นเรื่องไร้สาระเข้าไว้...ถึงไหนถึงกัน! หลังจากระบายความเคียดแค้นจนสาแก่ใจ เซียนประกาศอย่างกึกก้องว่าชาตินี้จะไม่ขอไปเหยียบที่ทำงานปลาใหญ่อีก และถ้ารวยกว่าเมื่อไหร่จะซื้อกิจการของปลาใหญ่ให้หมด !! ป๋อง มอมแมม และชายสี่ หรือแม้แต่ตัวเซียน รู้ว่ามันเป็นคำท้าทายที่สุดแสนจะห่างไกลความเป็นไปได้ ต่อให้เซียนเกิดใหม่อีกร้อยกว่าชาติก็ไม่มีทางจะรวยกว่าปลาใหญ่เด็ดขาดแต่แล้ว..เหตุการณ์สุดพิลึกพิลั่นก็พลันเกิดขึ้น...

เมื่อปลาใหญ่มีเหตุต้องรีบขับรถออกจากบ้านเพื่อไปงานสำคัญ ในขณะที่เซียนต้องมาส่งเอกสารให้กับลูกค้าในบริเวณใกล้เคียงกัน เซียนบิดมาอย่างเร็ว ทันใดนั้นเอง มีเด็กขี่รถจักรยานพรวดออกมานอกถนน และล้มลงตรงหน้าเซียนในระยะกระชั้นชิด เซียนตัดสินใจหักรถหลบออกโดยไม่ระวัง รถที่ตามหลังมาชนเข้าอย่างจัง ร่างเซียนลอยละลิวปลิวมาตกลงข้างถนน สลบเมือดไปทันที !! ในเวลาเดียวกัน ปลาใหญ่ขับรถอยู่อีกถนนด้วยความเร็วสูง ทันใดนั้นก็มีรถออกปาดหน้าเข้ามาอย่างเร็ว ทำให้ปลาใหญ่ต้องรีบหักหลบกะทันหัน รถเสียหลักพุ่งชนเสาไฟฟ้า ทั้งปลาใหญ่และเซียนอยู่ในอาการโคม่า และถูกพาส่งโรงพยาบาลเดียวกัน !! ในวินาทีแห่งชีวิตที่คาบเกี่ยวระหว่างความเป็นกับความตาย ทั้งสองคนถูกเครื่องกระตุ้นหัวใจกระชากจิตและวิญญาณเข้าสู่ร่าง...ฟึ่บบบบบ !! 

เซียนและปลาใหญ่รู้สึกตัวขึ้นในเวลาเดียวกันอย่างปาฏิหาริย์ แต่สิ่งที่มหัศจรรย์พันลึกยิ่งกว่านั้น คือ ทั้งสองคนค้นพบว่าร่างที่ตัวเองกำลังดำรงอยู่นั้น...มันไม่ใช่ร่างของตัวเอง วิญญาณของปลาใหญ่ดั๊นอุตริเข้าไปอยู่ในร่างของเซียน และวิญญาณของเซียนทะลึ่งเข้าไปอยู่ในร่างของปลาใหญ่ ทันทีที่ทั้งสองคนรู้สึกตัวและค้นพบความจริงอันแสนพิสดาร ทั้งเซียน (ที่อยู่ในร่างของปลาใหญ่) และปลาใหญ่ (ที่อยู่ในร่างของเซียน) สุดแสนจะช้อค !! (โอ้ว..แม่เจ้าเป็นไปได้อย่างไร???) 

ปลาใหญ่รีบบุกมาหาเซียนทันที ในขณะที่เซียนยังมึนๆอยู่ ปลาใหญ่พยายามจะเขย่าให้วิญญาณของเซียนออกจากร่างตัวเอง ทันใดนั้น น้ำเพชรเข้ามาเห็นพอดี๊...พอดี รีบเข้ามากระชากปลาใหญ่ออกจากเซียน พร้อมกับด่ากระจายไล่ให้ปลาใหญ่ออกไปไกลๆ จากเซียน (เพราะไม่รู้ว่าทั้งสองคนสลับร่างกันอยู่) ปลาใหญ่พยายามจะอธิบาย แต่ยิ่งพูด น้ำเพชรยิ่งคิดว่าเขาบ้า เซียนได้ทีรีบสวมรอยเป็นปลาใหญ่ทันที และไล่ปลาใหญ่ออกไป ทำให้ปลาใหญ่แค้นสุดๆ เขาจะต้องหาทางกลับคืนสู่ร่างเดิมให้ได้

หลังจากการสลับร่างที่สุดแสนพิลึกกึกกือเริ่มต้นขึ้น ชีวิตของเซียน (ในร่างปลาใหญ่) และชีวิตของปลาใหญ่ (ในร่างเซียน) ก็ต้องพบกับความโกลาหลอลหม่านมากมาย เรียงหน้ากระดานเข้ามาจนรับแทบไม่ไหว เซียนตื่นเต้นกับความรวยได้ไม่นาน เขาก็ค้นพบว่าชีวิตมหาเศรษฐีหมื่นล้านสุดแสนจะน่าเบื่อ งานก็หนัก ต้องมีประชุมมากมาย ประชุมแต่ละทีก็มีแต่เรื่องเครียด คิดหัวแตกก็แก้ปัญหาอะไรไม่ได้สักอย่าง เอกสารที่ต้องเซ็นก็มีนับไม่ถ้วน และไม่ว่าเขาจะเซ็นสักกี่ครั้ง ก็เซ็นไม่เหมือน เช็คไม่ผ่าน ทั้งบริษัทวุ่นวายไปหมด ยิ่งไปกว่านั้น...ทั้ง เกริกก้อง จันทร์ทิพย์ และ รัญญา ยังหาเรื่องเขาไม่เว้นแต่ละวัน ทั้งเรื่องทำให้เสียหน้า ทำให้เสียชื่อเสียง เสียความน่าเชื่อถือ จนเซียนแทบจะอยากออกจากร่างเศรษฐีหมื่นล้าน แล้วกลับไปเป็นไอ้เซียนคนเดิม 

สิ่งเดียวที่ทำให้เซียนมีความสุข คือการได้อยู่ใกล้น้ำเพชร ราวกับความฝันที่เขาไม่เคยคิดว่ามันจะเป็นจริง เซียนใช้ความเป็นปลาใหญ่หาโอกาสอยู่กับน้ำเพชรสองต่อสอง ใช้หน้าที่การงานไปหาเธอที่บ้าน อ้างว่ามีงานด่วน แล้วไปโชว์รวยต่อหน้าเติมศักดิ์และกิมท้อด้วยความสะใจ แรกๆ น้ำเพชรก็ตื่นเต้นที่เจ้านายสุดที่รักดูเหมือนจะมีใจให้อย่างคาดไม่ถึง แต่หลังๆ เธอเริ่มรู้สึกว่ามันมากจนผิดสังเกต ประกอบกับบุคลิกภาพก็แตกต่างราวกับคนละคน ยังไง๊...ยังไง มันก็ไม่ใช่คุณปลาใหญ่ที่เธอเคยรู้จัก แต่มันช่างคลับคล้ายคลับคลากับ (ไอ้)เซียนเสียเหลือเกิ๊น...(ยังไงกันเนี่ย?) แต่ในความต่างมันกลับทำให้เธอมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก ทั้งอารมณ์ขันและคารมที่สุดแสนจะลื่นไหล ทำให้เธออารมณ์ดีอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน 

ทางด้านปลาใหญ่ (ตัวจริง) พยายามจะหาทางบอกความจริงกับทุกคนที่อยู่รอบข้าง ไม่ว่าจะเป็นป้าสายไหม ยายปิ่น สายพิณ มอมแมม ชายสี่ ป๋อง ทุกคนเห็นพ้องต้องกันว่า “เซียนสมองเสื่อม” หลงว่าตัวเองเป็นเศรษฐีหมื่นล้าน เจ้าของโรงงานผ้าไหมอันโด่งดัง ยิ่งปลาใหญ่อธิบาย ทุกคนก็ยิ่งคิดว่าสมองเขาผิดปกติ เขาจึงเลือกที่จะหยุดและหาทางพิสูจน์ด้วยวิธีอื่น ปลาใหญ่พยายามติดต่อน้ำเพชรที่บ้าน และขอให้เธอช่วย แต่น้ำเพชรกลับไล่ตะเพิดราวกับเขาเป็นไอ้โรคจิต ทำให้เขารู้ว่าน้ำเพชรไม่ได้เป็นแฟนกับเซียนแต่เธอแอบชอบเขา และปลาใหญ่ก็ต้องช็อกหนักเมื่อรู้ว่าเซียนแอบชอบน้ำเพชร และใช้ร่างของเขาตามจีบน้ำเพชร ปลาใหญ่อาละวาดใส่เซียน พยายามจะให้เซียนยอมรับว่าเกิดการสลับร่าง แต่เซียนทำเนียนไม่ยอมรับ แถมยังด่าว่าปลาใหญ่เพี้ยน น้ำเพชรยิ่งไม่พอใจและไล่ปลาใหญ่กลับไป พร้อมทั้งให้ตำรวจมาเฝ้าหน้าบ้านเพื่อป้องกันไม่ให้เขาเข้าใกล้เธอ ปลาใหญ่เปลี่ยนเป้าไปที่ครรชิต เขาพยายามขอพบครรชิตเพื่อบอกความจริง แต่โดนเซียนกลั่นแกล้งสารพัด ทำให้ทั้งสองคนไม่ได้เจอกัน เซียนติดรูปตัวเองไว้หน้าโรงงาน และหน้าบ้าน ห้ามไม่ให้เข้ามาใกล้ทุกคนที่อยู่แวดล้อมและครรชิตอย่างเด็ดขาด ความแสบของเซียนทำให้ปลาใหญ่สุดเครียด โดยเฉพาะเวลาเห็นข่าวความเสียหายของบริษัทที่ออกมาไม่เว้นแต่ละวัน ปลาใหญ่รู้ทันทีว่าเป็นฝีมือของเกริกก้อง จันทร์ทิพย์ และรัญญา แต่ไม่ว่าเขาจะพยายามแค่ไหนก็ไม่มีใครเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้นแม้แต่คนเดียว เว้นแต่...สายพิณ เธอเป็นผู้หญิงคนเดียวที่รู้ว่าเซียนเปลี๊ยนไป ดูเงียบ ขรึม จริงจัง และไม่ออกไปไร้สาระกับสามสหาย ที่สำคัญ ยังมีความรู้และมีรสนิยมดีอย่างแปลกประหลาด ปลาใหญ่สุดดีใจ ถึงแม้สายพิณพูดได้ไม่เต็มปากว่าเธอเชื่อเรื่องการสลับร่าง แต่เธอยินดีจะช่วยเขาค้นหาความจริง และกลับคืนสู่ร่างเดิม ด้วยวัยที่ใกล้เคียงกัน และความอ่อนหวานบวกกับน้ำใจอันดีของสายพิณ ทำให้ปลาใหญ่รู้สึกสบายใจทุกครั้งที่ได้คุยกับเธอ และทุกครั้งที่เขามีเรื่องกลุ้มใจ คนแรกที่เขาคิดถึง คือเธอ ผู้หญิงแสนธรรมดา ฐานะค่อนข้างยากจน คนที่เขาคงไม่มีโอกาสได้พบ ถ้ายังคงเป็น “คุณปลาใหญ่” ไฮโซฯ หมื่นล้าน แต่ปลาใหญ่ต้องแอบจ๋อยๆ ...เมื่อรู้ว่าสายพิณแอบชอบพี่เซียน และที่เธอช่วยเขาเพราะต้องการได้พี่ชายสุดเลิฟคนเดิมกลับคืนมา 

ทางด้านเซียน เริ่มเครียดหนักพอกัน เพราะตลอดเวลาที่อยู่ในร่างปลาใหญ่ เขาไม่สามารถทำงานที่ปลาใหญ่เคยทำได้ ประกอบกับน้ำเพชร ครรชิต เกริกก้อง รัญญา และจันทร์ทิพย์ เริ่มระแคะระคายว่าเขาเปลี๊ยนไป ในขณะที่เซียนกำลังเครียด เขาก็ต้องตกใจเมื่อเห็นว่าสายพิณเข้ามาทำงานเป็นพนักงานของโรงงานผ้าไหม เซียนลืมตัว แสดงความดีใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด ทำให้สายพิณยิ่งปักใจ แต่เมื่อเธอซักไซ้ เซียนกลับไม่ยอมรับและเอาตัวรอดไปอย่างกะล่อน สายพิณยอมเข้าไปทำงานในโรงงานเพื่อหาช่องทางช่วยปลาใหญ่ และเธอยังพยายามอธิบายให้สามสหาย ป๋อง มอมแมม และชายสี่ รวมทั้งสายไหมและปิ่น เห็นใจปลาใหญ่ จนทุกคนเริ่มเห็นความเปลี่ยนแปลงด้วยตัวเอง เพราะความเฮฮาไร้สาระไม่เคยปรากฏหลังจากเซียนประสบอุบัติเหตุ แถมยังพูดจาดูดีมีการศึกษาหลายต่อหลายครั้ง โดยเฉพาะตอนบอกทางฝรั่งด้วยภาษาอังกฤษอย่างคล่องแคล่ว ทุกคนปักใจทันทีว่า...คนที่ยืนอยู่ข้างหน้า ไม่ใช่เซียนแน่นอน !!

ปลาใหญ่เปิดใจเล่าทุกเรื่องให้ทุกคนฟัง โดยเฉพาะเรื่องอันตรายที่เซียนอาจจะได้รับจากเกริกก้องและรัญญา เพราะทั้งสองคนร้ายกาจมากพอที่จะคิดกำจัดเขาเพื่อหวังฮุบโรงงาน ทั้ง ๕ คนจึงตัดสินใจช่วยปลาใหญ่ลากตัวเซียนมายอมรับความจริงและหาทางสลับร่างคืนดั่งเดิม ด้วยความร่วมมือของสายพิณ มอมแมม ป๋อง และชายสี่ ทำให้พวกเขาได้ตัวเซียนมา และเค้นจนเซียนต้องยอมรับอย่างหมดสภาพ พร้อมกับขอร้องให้ปลาใหญ่ช่วยเทรนด์ให้ตัวเองเป็น “คุณปลาใหญ่” ให้ได้ แต่ปลาใหญ่ไม่ยอม เขาต้องการกลับคืนร่างดังเดิมเท่านั้น เซียนจำใจต้องยอมเพราะไม่มีทางออกอื่น 

ปิ่นและสายไหมเป็นเจ้าภาพฝ่ายพิธีการ ทั้ง ๒ คน พยายามหาวิธีเพื่อเรียกวิญญาณกลับคืนร่าง ทำหมดทุกวิธี ทั้งไสยศาสตร์ พุทธศาสตร์ และวิทยาศาสตร์ (ชาวบ้าน) แต่ไม่สัมฤทธิ์ ไม่ว่าจะใช้ศาสตร์ทางด้านไหน ทั้งสองคนก็ไม่ยอมกลับคืนร่างตัวเอง จนยายปิ่นสรุปปิดท้ายว่า “มันคงเป็นเวรกรรมที่ทำให้เป็นแบบนี้ ไม่มีวิธีอื่น เมื่อหมดกรรมแล้ว ก็คงจะได้กลับคืนร่างเดิม” บทสรุปยายปิ่น ทำให้ปลาใหญ่ถึงกับอึ้ง มึน และหมดหวัง ต่างกับเซียนที่ใช้ความกะล่อนหว่านล้อมให้ปลาใหญ่ยอมรับสภาพ แล้วช่วยเขาสวมบทบาทคุณหนูหมื่นล้านให้แนบเนียนที่สุด เพื่อดำเนินธุรกิจที่สุดป่วนอยู่ในตอนนี้ พร้อมทั้งหาทางกำจัดครอบครัวเกริกก้องที่จ้องจะฮุบสมบัติอยู่ทุกลมหายใจ

ปลาใหญ่จำใจต้องยอมรับข้อเสนอ โดยเข้าไปทำงานเป็นที่ปรึกษาเซียนอย่างใกล้ชิด สร้างความงุนงงให้กับทุกคน โดยเฉพาะน้ำเพชร...เธอสงสัยอย่างแรง ที่จู่ๆ ไอ้บ้าเซียนก็เข้ามาทำงานเป็นที่ปรึกษานายใหญ่ ข้ามหัวใครต่อใครอีกมากมาย เซียนพยายามให้เหตุผลชื่นชมเซียนต่างๆ นานา เพราะหวังว่าถ้าได้กลับร่าง น้ำเพชรจะชอบตัวเองขึ้นมาบ้าง แต่ไม่ว่าจะชื่นชมแค่ไหน น้ำเพชรก็ไม่มีทางเชื่อว่าเซียนจะทำงานได้จริง น้ำเพชรพยายามจับผิดปลาใหญ่ในขณะที่ทำงานให้เซียน แต่ยิ่งเธอจับผิดมากเท่าไหร่ เธอยิ่งแปลกใจมากเท่านั้น เพราะเซียนทำงานได้อย่างดี ไม่มีที่ติ และบางครั้งมันทำให้เธอคิดถึง “คุณปลาใหญ่” เจ้านายหน้าใสที่เธอเคยทำให้ใครกลัวจนตัวสั่น ขณะที่ปลาใหญ่ช่วยงานเซียน เขาต้องเทรนด์เซียนในทุกๆ เรื่อง ทั้งบุคลิกภาพ การออกงานสังคม การวางตัว การพูดจา และจ้างครูมาสอนภาษาแบบตัวต่อตัว แต่อย่างเดียวที่เขาไม่ยอมสอน คือปลอมลายเซ็น เพราะฉะนั้น เอกสารทุกฉบับ ปลาใหญ่เป็นคนเซ็นเองทั้งหมด และต้องแอบเซ็นแบบลับๆ เซียนต้องคอยกันไม่ให้น้ำเพชรและครรชิตรู้ แต่แล้วครรชิตก็ล่วงรู้จนได้ เพียงเวลาไม่นานที่ปลาใหญ่เข้ามาช่วยงานเซียน ครรชิตก็รู้ทันทีว่า คุณหนูตัวจริงของเขากลับมาแล้ว!! เกริกก้อง จันทร์ทิพย์ และรัญญาไม่พอใจที่จู่ๆ ก็มีไอ้บ้าที่ไหนไม่รู้มาช่วยกอบกู้สถานการณ์ให้ศัตรู จันทร์ทิพย์ยุให้ใช้ไม้แข็งเพื่อกำจัดปลาใหญ่ (ที่อยู่ในร่างเซียน) เกริกก้องอนุมัติ แต่ย้ำว่าอย่าให้เรื่องบานปลาย ปลาใหญ่ถูกทำร้ายอาการสาหัส เซียนเห็นสภาพปลาใหญ่แล้วก็เป็นห่วงร่างกายตัวเอง เขาตัดสินใจจ้างมอมแมม ป๋อง และชายสี่มาเป็นบอดี้การ์ดให้กับเซียนและตัวเอง วันแรกที่ชายสี่มาทำหน้าที่บอดี้การ์ดให้เซียน เขาได้เจอกับรัญญา และตกหลุมรักในทันที ในขณะที่รัญญาทั้งรังเกียจและดูถูกอย่างเห็นได้ชัด แต่ชายสี่ก็ยังหลงละเมอเพ้อพกอย่างไม่เจียมตัว ในระหว่างที่ปลาใหญ่รักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล เซียนกลับไปแก้แค้นเกริกก้อง จันทร์ทิพย์ และรัญญาด้วยวิธีที่สุดแสนกะล่อน โทษฐานที่ทำให้ใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาต้องมีอันต้องบวมช้ำ เซียนฉีกหน้าทั้ง ๓ คน กลางงานสังคมหรู ทำให้ทุกคนรู้ว่าเกริกก้องอิจฉาหลานชายตัวเองและต้องการจะฮุบสมบัติ กลายเป็นข่าวดังกระฉ่อนไปทั้งวงการ สร้างความสะใจให้กับปลาใหญ่อย่างแรง ปลาใหญ่ขอบใจเซียนที่ตอบโต้คนพวกนั้น ในขณะที่เซียนก็ขอโทษปลาใหญ่ที่เขาเคยไม่ชอบขี้หน้า อีกทั้งยังฉวยโอกาสจากร่างของเขา ปลาใหญ่ให้อภัยแต่ห้ามไม่ให้ทำอีก โดยเฉพาะการใช้ความเป็นเขาตามจีบน้ำเพชร ข้อห้ามที่แสนยาก เซียนอึกอัก ไม่รับปาก และขอร้องให้ปลาใหญ่ช่วยเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ เขาไม่อยากให้เธอรู้ว่า จริงๆ แล้วเขาไม่ใช่ปลาใหญ่ เซียนรู้ว่าเมื่อความจริงปรากฏ น้ำเพชรคงจะกลับไปเกลียดเขาเหมือนเดิม เพราะฉะนั้น ก่อนที่จะคืนสู่ความจริง เขาขอฝันหวานแบบนี้ไปอีกสักพัก ปลาใหญ่รับปากด้วยความเข้าใจ เพราะเขาเองก็ตกอยู่ในสภาพไม่ต่างกัน ถ้าเขากลับสู่ร่างเดิม สายพิณก็คงจะไม่สนใจเขาเช่นกัน ท่ามกลางม่านหมอกของความรักที่ไม่ลงตัว พายุแห่งความคลั่งแค้นก็เริ่มก่อตัวขึ้น... หลังจากการโดนฉีกหน้ากลางสาธารณะชน เกริกก้องแค้นสุดแค้น เขาสั่งให้จันทร์ทิพย์กำจัดไอ้หลานชายจอมวายร้ายให้สิ้นซาก!! 

ในขณะที่เกริกก้องกำลังหน้าดำคร่ำเครียดกับการแก้แค้นเซียน รัญญาเริ่มเอะใจกับการเปลี่ยนไปของปลาใหญ่ ตั้งแต่เล็กจนโต เธอไม่เคยเห็นเขาตอบโต้แม้แต่น้อย ไม่ว่าจะโดนรังแกแค่ไหน เขาจะเอาแต่เก็บกด และกดดันตัวเอง แต่จะไม่ใช้วิธีสกปรกแบบนี้เด็ดขาด ประกอบกับบุคลิกที่ดูหลุกหลิก คำพูดคำจาที่ดูไม่ค่อยมีการศึกษา และเฮฮาผิดปกติ ทำให้เธอเริ่มสงสัย รัญญาอาศัยชายสี่เป็นเครื่องมือ เธอทำทีเป็นสนใจชายสี่ หาโอกาสอยู่กันสองต่อสอง และแอบล้วงความลับทุกครั้งที่มีโอกาส ชายสี่หลุดจะบอกหลายครั้ง แต่ก็ยั้งปากไว้ได้ทุกที น้ำเพชรเองก็เริ่มสงสัยมากขึ้น เธอรู้สึกว่าเซียน ปลาใหญ่ ครรชิต มอมแมม ป๋อง และชายสี่ รวมหัวกันทำอะไรบางอย่างลับหลังเธอ อีกทั้งจู่ๆ ก็มีสายพิณโผล่มาดูแลเซียน (ที่จริงๆแล้วเป็นปลาใหญ่) อย่างใกล้ชิด และเซียนก็ดูจะไม่สนใจเธอเหมือนเมื่อก่อน ด้วยความสงสัยทำให้น้ำเพชรแอบตามสืบว่า จริงๆ แล้ว อะไรคือต้นเหตุของการเปลี๊ยนไป...ทำให้ปลาใหญ่และเซียนต้องระวังตัวเองอย่างมาก ในขณะเดียวกันก็ต้องแก้ไขปัญหาภายในโรงงานที่เกริกก้องพยายามสร้างขึ้นไม่เว้นแต่ละวัน และจันทร์ทิพย์ยังส่งนักเลงคอยสะกดรอยตาม หวังกำจัดเซียนตามคำสั่งของสามี 

รอบตัวเซียนและปลาใหญ่มีความวุ่นวายและอันตรายรายล้อมอยู่ เท่านั้นยังไม่พอ เรื่องของหัวใจยังสร้างความปวดสมองไม่น้อยไปกว่ากัน เมื่อสายพิณได้ล่วงรู้ว่าเซียนชอบน้ำเพชร และพยายามจะใช้ความเป็นปลาใหญ่เพื่อเอาชนะใจเธอ สายพิณไม่พอใจอย่างแรง เพราะผิดศีลธรรม และแอบหึงเล็กๆ สายพิณพยายามจะเปิดโปงความจริงให้น้ำเพชรรู้ แต่เซียนอาศัยความกะล่อนเอาตัวรอดหลบเลี่ยงไปได้อย่างหวุดหวิด ในขณะเดียวกัน ทุกครั้งที่น้ำเพชรพยายามเข้าใกล้ปลาใหญ่เพื่อสืบความจริง เซียนก็ต้องคอยกีดกัน เพราะกลัวว่าน้ำเพชรจะรู้ความจริง และกลับไปชอบปลาใหญ่เหมือนเดิม ยิ่งเซียนแสดงอาการหวงน้ำเพชรมากเท่าไหร่ สายพิณก็ยิ่งเสียใจมากเท่านั้น และยิ่งสายพิณเสียใจมากเท่าไหร่ ปลาใหญ่ก็ยิ่งจ๋อยมากเท่านั้น...เป็นวงเวียนของรักสี่เส้าที่แสนเศร้าและน่าเห็นใจ ป้าสายไหมและยายปิ่นอาศัยความเป็นผู้ใหญ่อาบน้ำร้อนมาก่อน มองปุ๊บก็รู้ปั๊บว่าเกิดอะไรขึ้น ยายปิ่นพยายามให้กำลังใจปลาใหญ่ และสารภาพว่าเธอยินดีจะมีเขาเป็นหลานเขยมากกว่าไอ้เซียน ถึงแม้เขาจะยังเด็ก แต่เป็นคนจริงจังและจริงใจ ในขณะเดียวกันก็พยายามจะให้หลานสาวได้รู้ตัวสักทีว่า จริงๆ แล้ว เธอไม่ได้ชอบเซียน แต่มันเป็นเพียงความผูกพันและฝังใจ แต่ปลาใหญ่ก็ยังไม่กล้าพอจะสารภาพรัก ในขณะที่สายพิณก็ยังไม่รู้ใจตัวเองดีพอ ยายปิ่นก็ได้แต่ท้อใจ...พูดยังไงก็ไร้ประโยชน์ (เฮอ!) ป้าสายไหมเองก็พยายามจะให้เซียนยอมรับความจริงว่าน้ำเพชรไม่ได้ชอบเขาที่ตัวตนของเขาอย่างแท้จริง การปิดบังต่อไปก็เท่ากับหลอกตัวเองไปวันๆ แต่เซียนเองก็ยังไม่กล้าพอที่จะสารภาพความจริงกับเธอและแล้ว...การปิดบังก็เดินทางมาถึงสุดทาง

เมื่อน้ำเพชรจับได้ว่า...แท้จริงแล้ว เซียนและปลาใหญ่สลับร่างกันตามที่เธอสงสัย และทุกคนรู้ความจริงหมดแล้ว ยกเว้นเธอ น้ำเพชรอาละวาดใส่เซียน (ที่อยู่ในร่างปลาใหญ่) อย่างแรง ทั้งด่า ทั้งตบตี ด้วยความโกรธ และอายสุดจะบรรยาย น้ำเพชรเสียฟอร์มอย่างหนักที่ตัวเองสารภาพว่าชอบปลาใหญ่ ในขณะที่เขาอยู่ร่างของเซียน แล้วยังแสดงกริยาดูถูกเพราะเข้าใจผิดคิดว่าเขาเป็นเซียน น้ำเพชรตัดสินใจลาออกทันที และเก็บตัวเงียบอยู่ในบ้าน ถึงแม้เซียนจะตามง้อ ตามขอโทษ แต่น้ำเพชรก็ไม่ยอมพูดด้วย แถมยังไล่ตะเพิดจนเปิดเปิง ปลาใหญ่ลงทุนมาขอโทษแทนเซียน น้ำเพชรก็ยังไม่ยกโทษให้ แถมด่ากลับ และประกาศว่าเธอเลิกชอบเขาแล้ว เพราะตอนนี้เธอรู้ตัวแล้วว่าไม่ชอบเด็ก !! และจะไม่มีวันกลับไปทำงานอีกเด็ดขาด เซียนสุดแสนเสียใจ ได้แต่เก็บตัวเงียบ สายพิณถึงได้รู้ว่าเซียนรักน้ำเพชรมาก และไม่ว่าเธอจะทำอย่างไรก็ไม่มีทางเปลี่ยนใจเขาได้ สายพิณตัดใจจากเซียน และคืนสภาพกลายมาเป็นน้องสาวดังเดิม

รัญญาแอบมอมเหล้าชายสี่ พร้อมกับใช้เสน่ห์หญิงเย้ายวนจนเขาเคลิ้มและบอกเรื่องสลับร่างอย่างหมดเปลือกโดยไม่รู้ตัว รัญญารีบนำความจริงมาบอกเกริกก้องและจันทร์ทิพย์ทันที พร้อมกับถีบหัวชายสี่ทิ้งอย่างไม่ไยดี ทั้งสองคนแทบไม่อยากเชื่อว่ามันจะเป็นจริง แต่จากการทดสอบ และนึกย้อนกลับไปถึงสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากอุบัติเหตุ ทั้งสองคนเริ่มเชื่อว่ามันมีความเป็นไปได้สูง เกริกก้องจึงเปลี่ยนเป้าหมายจากการกำจัดเซียน (ในร่างปลาใหญ่) มาเป็นกำจัดปลาใหญ่ (ในร่างเซียน) ทันที เพราะถ้ากำจัดวิญญาณเซียนที่อยู่ในร่างปลาใหญ่ แต่วิญญาณปลาใหญ่ที่อยู่ในร่างเซียนก็ยังอยู่ และเขาอาจจะกลับมาแก้แค้นได้ แต่ถ้ากำจัดวิญญาณของปลาใหญ่ในร่างเซียนได้ เขาจะใช้เงินซื้อเซียนและสั่งให้ใช้ความเป็นปลาใหญ่ทำทุกอย่างตามที่เขาต้องการได้ไม่ยาก ทั้ง ๓ คน วางแผนชั่วร้ายอย่างเลือดเย็น โดยไม่รู้เลยว่าน้ำเพชรแอบมาได้ยินโดยบังเอิญ ขณะที่เธอเข้ามาเก็บของในที่ทำงานตอนกลางคืน น้ำเพชรรีบหนีกลับบ้านด้วยความตื่นเต้นและหวาดกลัว แผนการสั่งเก็บปลาใหญ่ดังกึกก้องในสมอง น้ำเพชรลังเลว่าจะยื่นมือเข้าไปยุ่งกับเรื่องนี้ดี หรือจะวางเฉยแล้วปล่อยให้มันเป็นไป เพื่อเป็นการแก้แค้นที่โดนหลอกมาตลอด แต่แล้วความดีงามก็ชนะ น้ำเพชรมาหาปลาใหญ่และบอกสิ่งที่รับรู้มา ปลาใหญ่ขอบใจและดีใจที่น้ำเพชรเห็นใจและให้ความร่วมมือ ในแวบนั้นเอง...น้ำเพชรเริ่มรู้ว่า จริงๆ แล้ว คนที่เธอเป็นห่วงไม่ใช่แค่ปลาใหญ่แต่เป็นเซียน ผู้ชายที่เธอไม่เคยสนใจแม้แต่นิดเดียว น้ำเพชรเริ่มค้นเข้าไปในใจของตัวเอง จนพบว่าเธอมีความสุขทุกครั้งเวลาที่อยู่กับเซียน เขาคือผู้ชายคนเดียวที่ทำให้เธอหัวเราะได้อย่างสุดเสียง คนที่เธอชอบ คือผู้ชายที่สุดแสนจะเฮฮา...ไม่ใช่ปลาใหญ่ เด็กน้อย หน้าใสผู้เคร่งขรึม น้ำเพชรรู้ใจตัวเอง แต่มันสายเกินไป เพราะเซียนแวะมาหาป้าสายไหมที่บ้าน และเห็นตอนน้ำเพชรคุยกับปลาใหญ่พอดี ด้วยความสนิทสนมของทั้ง ๒ คน ขณะกำลังคุยกัน ทำให้เซียนเข้าใจผิดคิดว่าน้ำเพชรยังคงชอบปลาใหญ่อยู่เหมือนเดิม เซียนถึงกับจ๋อย และยอมทำตามที่ป้าสอน คือรับสภาพความจริง เลิกตอแยน้ำเพชร พยายามจะตัดใจจากเธอ ถึงแม้จะเศร้าแต่เขาก็ต้องทำให้ได้

หลังจากที่ปลาใหญ่ล่วงรู้แผนการของสามคนพ่อแม่ลูก และชายสี่มาสารภาพเรื่องที่โดนมอมเหล้าล้วงความจริง ชายสี่ทั้งรู้สึกผิดและเสียใจที่โดนหลอกใช้ เขาน่าจะเชื่อมอมแมมและป๋องที่พยายามเตือนว่ารัญญาไม่จริงใจกับเขา จากความรักกลายเป็นความแค้น ชายสี่ประกาศว่าจะต้องหาโอกาสสั่งสอนรัญญาให้ได้ !! ปลาใหญ่เรียกทุกคนมาประชุมระดมหัวสมอง ทั้งครรชิต เซียน สายพิณ มอมแมม ป๋อง และชายสี่ โดยมีน้ำเพชรเป็นสมาชิกใหม่เข้าร่วมก๊วน เซียนดีใจที่น้ำเพชรมา แต่ดีใจได้ไม่นานก็กลับมาเศร้าเหมือนเดิม เพราะคิดว่าน้ำเพชรมาเพราะต้องการช่วยปลาใหญ่ ในขณะที่น้ำเพชรเองก็แปลกใจที่เซียนดูเงียบๆ ผิดปกติ 

ในการสุมหัวเพื่อเตรียมรับมือกับแผนการร้ายครั้งนี้ เซียนอาศัยความเจ้าเล่ห์และแสนกล คิดแผนที่คนอื่นคิดไม่ได้ ทำให้ทุกคนต้องอึ้ง ไม่เว้นแม้แต่น้ำเพชรยังต้องยอมรับในความฉลาดของเซียน เซียนวางแผนให้น้ำเพชรเป็นนกต่อ ขอเข้าพบสามคนพ่อแม่ลูก โดยทำทีเป็นร้องห่มร้องไห้ พร้อมทั้งเล่าความจริงเกี่ยวกับการสลับร่างให้พวกนั้นฟัง และบอกว่าแค้นใจที่โดนเซียนหลอก จึงขอมาอยู่ด้วยเพราะต้องการแก้แค้นทั้งเซียนและปลาใหญ่ รัญญาเป็นคนแรกที่เชื่อเพราะจำได้ว่าตอนเมา ชายสี่เผลอพูดเรื่องที่น้ำเพชรโกรธออกมา เกริกก้องและจันทร์ทิพย์เลยเชื่อตามไปด้วย น้ำเพชรยังบอกอีกว่าเซียนขอร้องให้เธอกลับมาทำงาน และเธอตัดสินใจกลับมาเพราะจะทำให้การแก้แค้นง่ายขึ้น น้ำเพชรเล่นละครได้อย่างแนบเนียนจนทุกคนยอมรับ เกริกก้องมอบหมายให้น้ำเพชรเป็นคนขับรถพาเซียนและปลาใหญ่ขึ้นเขาไปทางเชียงราย โดยให้อ้างว่าจะพาไปดูแหล่งผลิตไหมที่ใหม่ เพื่อนำมาใช้ในโรงงาน น้ำเพชรยอมทำแต่โดยดีเธอขับรถพาเซียนและปลาใหญ่ไปตามคำสั่ง และจอดรถไว้ในจุดที่เกริกก้องบอกไว้ หลังจากจอดรถแล้ว น้ำเพชรเดินลงจากรถโดยปล่อยให้ปลาใหญ่และเซียนนั่งอยู่บนรถเหมือนเดิม และไม่กี่นาทีต่อมาก็มีรถบรรทุกคันโตขับพุ่งพรวดมาอย่างเร็ว ตรงเข้ามาที่รถของน้ำเพชร พร้อมทั้งชนเข้าอย่างจัง ลากยาวต่อไปจนรถตกเขา น้ำเพชรได้แต่ยืนอึ้งทำอะไรไม่ถูก ทันใดนั้นเอง คนขับรถบรรทุกก็วิ่งลงจากรถและหนีไปอย่างรวดเร็ว 

ที่กรุงเทพฯ...เกริกก้องและจันทร์ทิพย์รับโทรศัพท์รายงานจากคนขับรถด้วยความสะใจ ที่รู้ว่าแผนการสำเร็จ ทั้งเซียนและปลาใหญ่ตกเหวลงไปพร้อมกัน รับประกันว่าตายชัวร์ รัญญารู้ข่าวก็ดีใจ เตรียมชุดดำสำหรับไปงานศพทันที แต่ทั้งสามคนก็ดีใจได้ไม่นาน...เมื่อเซียนและปลาใหญ่ปร

แสบสลับขั้ว


เรื่องย่อ แสบสลับขั้ว


เมื่อโชคชะตาเล่นตลกจับ “ตัวแสบขาแวนซ์ระดับเทพ” สลับร่างของ “คุณชายจอมเนี้ยบตัวพ่อ”ความสุดขั้วของ ๒ ตัวแสบทำให้เกิดเรื่องโกลาหลอลหม่านทั้งเรื่องการงานและความรัก

................................................................................................................................................................

ณ ชุมชนพัฒนาสู่สุขาวดี ชุมชนเล็กๆ ที่อยู่ใจกลางกรุงเทพฯ เป็นที่สิงสถิตย์ของ เซียน (ฐสิษฐ์ สินคณาวิวัฒน์) ชายไทยวัยเกือบ ๓๐ แต่มีพฤติกรรมราวกับทีนเอจเจอร์ (Teenager) หรือเรียกได้อีกอย่างหนึ่งว่า “ผู้ใหญ่ไม่รู้จักโต” วันๆ เอาแต่แต่งรถมอเตอร์ไซด์ ค่ำๆ ก็ออกแวนซ์กับเด็กแถวบ้าน ถึงแม้อายุจะต่างกันเกือบเท่าตัว แต่เซียนก็ไม่หวั่น ตะบี้ตะบันไร้สาระไปวันๆ เป็นที่หนักใจของ ป้าสายไหม (ราตรี วิทวัส) พี่สาวพ่อผู้รับหน้าที่อุปการะเซียน หลังจากกำพร้าพ่อแม่จากอุบัติเหตุทางเรือตั้งแต่เด็ก สายไหมต้องปากเปียกปากแฉะกับการพร่ำบ่นเซียนตลอดเวลา ตอนเป็นนักเรียนก็เรียนไม่เอาไหน โตขึ้นก็ไม่หางานทำเป็นเรื่องเป็นราว เปลี่ยนงานเป็นว่าเล่น จนสุดท้ายมาลงเอยอยู่ที่วินมอเตอร์ไซด์หน้าปากซอยเป็นงานอดิเรก สายไหมเหนื่อยใจกับความไม่รับผิดชอบของหลานชายคนเดียวอย่างสุดระอา อยากจะไล่ออกจากบ้านหลายครั้ง แต่หลานชายตัวดีใช้คารม บวกอารมณ์ขัน ทำให้สายไหมใจอ่อน ต้องยอมเลี้ยงดู (มัน) ต่อไป

นอกจากสายไหมที่หลงคารมเซียนแล้ว สายพิณ (พิณ) (อัญรินทร์ ธีราธนันพัฒน์) เด็กสาวรุ่นน้องข้างบ้านที่โตตามกันมายังเป็นอีกหนึ่งคนที่แอบปลื้มกับอารมณ์ขันของเซียน สายพิณเป็นหญิงสาววัยใส แสนดี อ่อนหวาน ตัวเล็กๆ น่ารัก เป็นเหมือนดอกไม้แสนสวยที่แอบซ่อนอยู่ในชุมชนแออัด สายพิณเป็นเด็กกำพร้าเหมือนเซียน อาศัยอยู่กับ ยายปิ่น (ปนัดดา โกมารทัต) คู่หูคู่ฮาของป้าสายไหม สายพิณอยู่บ้านติดกับเซียน ด้วยความใกล้ชิดทำให้สายพิณคิดกับเซียนเกินพี่ชาย แต่เซียนกลับไม่เคยเห็นเธอเป็นอื่น นอกจากน้องสาวแสนน่ารัก น่าทะนุถนอม สายพิณจำต้องเก็บความรักไว้ในใจไม่เคยบอกใคร ด้วยความไม่เจียมกะลาหัว เซียนดั๊นไปแอบชอบ น้ำเพชร (ฑิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์) ลูกสาว เติมศักดิ์ (เฮียเติม) (พิพัฒน์พล โกมารทัต) และ เจ๊กิมฮวย (ซึ่งได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น สมรศรีมณีฉาย ในภายหลัง) (ณหทัย พิจิตตรา) น้ำเพชรเป็นลูกสาวร้านทองหน้าชุมชนหมอเล้ง จบการบริหารมาจากออสเตรเลีย ปัจจุบันเป็นเลขานุการให้กับ ปลาใหญ่ (คุณใหญ่) (ธันวา สุริยจักร) นักธุรกิจหน้าใหม่ไฟแรง (มั่กๆ) อายุยังไม่ทันก้าวข้ามมาเลข ๒ จำต้องมารับช่วงกิจการของตระกูลมหาทรัพย์รุ่งเรืองกิจ น้ำเพชรเป็นเลขาหน้าใหม่ เพิ่งเข้ารับตำแหน่งได้ไม่นาน น้ำเพชรแอบชอบปลาใหญ่เจ้านายหน้าใส แต่ด้วยวัยที่ต่างกัน ประกอบกับความเคร่งขรึม จริงจัง เฮี้ยบ เนี้ยบ กริบ ทำให้น้ำเพชรไม่กล้าแสดงออก ได้แต่เก็บอาการแอบชอบอยู่ในใจลึ๊ก...ลึก !! 

ถ้าเทียบระหว่างเซียนและปลาใหญ่ มันช่างแตกต่างและห่างไกลราวกับสรวงสวรรค์และแกนโลก ไม่ว่าเซียนจะพยายามตามจีบน้ำเพชรสักแค่ไหน แม้แต่ปลายหางตาเธอยังไม่เคยจะแลมาสักครั้งเดียว ปลาใหญ่เป็นลูกชายคนเดียวของ เกรียงไกร (วันชัย เผ่าวิบูลย์) มหาทรัพย์รุ่งเรืองกิจ เจ้าของโรงงานทอผ้าไหมรายใหญ่ของประเทศไทย เกรียงไกรเสียภรรยาตั้งแต่ปลาใหญ่มีอายุได้เพียง ๓ ขวบ เขาส่งลูกชายคนเดียวไปอยู่โรงเรียนประจำที่ประเทศอังกฤษและกำลังจะเข้าศึกษาปริญญาตรี ปลาใหญ่ถูกเรียกตัวกลับมาประเทศไทยอย่างกะทันหัน เพราะเกรียงไกรเส้นโลหิตในสมองแตกจากความเครียด เขาเสียชีวิตหลังจากที่เห็นหน้าลูกชายเพียงไม่กี่นาที การจากไปครั้งนี้ทำให้ชีวิตของปลาใหญ่พบกับการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญ ปลาใหญ่ต้องรับตำแหน่งประธานกรรมการบริหารบริษัทมหาทรัพย์รุ่งเรืองกิจกรุ๊ป ในขณะอายุเพียง ๑๙ ปี ไม่มีประสบการณ์ ไม่รู้จักใครสักคน คนที่เขาพอจะไว้ใจได้คือ พ่อบ้านครรชิต (เกริก ชิลเล่อร์) คนเก่าแก่ผู้ซื่อสัตย์ที่คอยดูแลปลาใหญ่และพ่อ ครรชิตเป็นเสมือนพี่เลี้ยงที่อยู่เคียงข้างปลาใหญ่ในขณะขึ้นชกในสังเวียนธุรกิจที่แสนจะโหดร้าย โดยเฉพาะต้องคอยรับมือกับการสกัดดาวรุ่งของ เกริกก้อง (อัมรินทร์ สิมะโรจน์) น้องชายพ่อ ที่ต้องการฮุบกิจการเป็นของตัวเอง เกริกก้องไม่พอใจที่พี่ชายแต่งตั้งหลานชายปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมมาดูแลธุรกิจที่ก่อร่างสร้างกันมา เขาพยายามกลั่นแกล้งและบีบบังคับให้ปลาใหญ่ขายหุ้นให้เขา แต่ไม่สำเร็จปลาใหญ่ยืนยันที่จะดูแลธุรกิจของพ่อด้วยตัวเอง เกริกก้องยิ่งไม่พอใจ หาทางดันรัญญา (รัน) (ฐิตินันท์ สุวรรณถาวร) ลูกสาวคนเดียวขึ้นมาเทียบชั้นกับปลาใหญ่ รัญญาเป็นสาวเก๋ที่เพียบพร้อมทุกอย่าง จบการศึกษาด้วยคะแนนดีเยี่ยม เรียนรู้งานมาตั้งแต่เด็ก รัญญาได้เปรียบปลาใหญ่ในทุกๆ ด้าน นอกจากปลาใหญ่ต้องเจอกับการเปรียบเทียบกับรัญญาแล้วยังต้องปวดหัวกับ จันทร์ทิพย์ (ชัชฎาภรณ์ ธนันทา) ภรรยาของเกริกก้องที่คอยสร้างความปั่นป่วนภายในบ้านไม่เว้นแต่ละวัน ทั้งจ้างคนใช้สืบข้อมูลส่วนตัวของปลาใหญ่และคอยสาระแนตีสองหน้าทำเป็นหวังดี แต่จริงๆ ร้ายสุดขั้ว ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองและครอบครัวได้เป็นใหญ่ 

ปลาใหญ่ต้องต่อสู้กับตัวเอง และต่อสู้กับศัตรูที่อยู่ในครอบครัวเดียวกัน ทำให้เขาเป็นเจ้านายที่สุดแสนเคร่งขรึม และอารมณ์ร้ายได้อย่างง่ายดาย ต่อมเหวี่ยงทำงานดีเป็นพิเศษ จนได้รับฉายา “คุณหนูอารมณ์เหวี่ยง” เลขากี่คนๆ ก็ไม่เคยรอด ภายในเวลาแค่ ๓ เดือน เปลี่ยนเลขามา ๑๒ คน และน้ำเพชรเป็นคนที่ ๑๓ หมายเลขสุดอาถรรพ์ แต่ด้วยความประทับใจส่วนตัวที่มีต่อเจ้านายสุดหล่อหน้าใส ทำให้น้ำเพชรกัดฟันทนทุกสิ่งอย่าง เข้าทำนองถึงร้ายก็รัก เซียนมีโอกาสได้เจอกับปลาใหญ่โดยบังเอิญ เพราะน้ำเพชรลืมเอกสารสำคัญไว้ที่บ้าน กิมฮวย เลยต้องจ้างเซียนให้เอาเอกสารไปให้ แวบแรกที่เจอกัน เซียนสุดหมั่นไส้ (แกมอิจฉา) เพราะปลาใหญ่ทั้งหล่อ ใส รวย และยังได้ทำงานใกล้ชิดน้ำเพชรอีกต่างหาก เซียนแอบหึงทั้งที่ตัวเองไม่ได้เป็นแฟน ปลาใหญ่เห็นว่าเซียนมีท่าทีสนิทสนมกับน้ำเพชร จึงเข้าใจผิดคิดว่าทั้งสองคนเป็นแฟนกัน ปลาใหญ่เตือนให้น้ำเพชรอบรมสั่งสอนแฟน เพราะเซียนแสดงความรุ่มร่ามแอบทรามเล็กน้อยออกมาโดยไม่รู้ว่าปลาใหญ่เป็นเจ้านาย น้ำเพชรแทบกรี๊ดและพยายามจะอธิบายความจริง แต่ปลาใหญ่ไม่สนใจฟัง ทำให้น้ำเพชรยิ่งเกลียดเซียนเข้าไส้สั่งให้เขาอยู่ห่างจากเธอมากที่สุด เซียนถึงกับน้ำตาตกในและหมั่นไส้ (ไอ้) เจ้านายขี้เก๊กมากเป็นทวีคูณ เซียนกลับมาระบายกับสหายเลิฟที่วินมอเตอร์ไซด์ด้วยความแค้นใจ สหายของเซียนประกอบไปด้วย ป๋อง (รวิช ไรวินท์) ชายไทยวัยเกือบ ๒๐ ร่างใหญ่ มีน้ำใจ กลัวผี มีฝีมือด้านทำอาหารเป็นเลิศ มอมแมม (วิชญ จารุจินดา) ชายไทยร่างเล็ก ขี้ท้า...ท้าไปทั่ว แต่จริงๆ เป็นคนขี้กลัวที่สุด ชายสี่ (นพพล พิทักษ์โล่พานิช) เป็นคนที่ดูดี มีหลักการ แต่จริงๆ แล้วมั่ว ทั้งสามคนเป็นน้องรักของเซียน ขอให้เป็นเรื่องไร้สาระเข้าไว้...ถึงไหนถึงกัน! หลังจากระบายความเคียดแค้นจนสาแก่ใจ เซียนประกาศอย่างกึกก้องว่าชาตินี้จะไม่ขอไปเหยียบที่ทำงานปลาใหญ่อีก และถ้ารวยกว่าเมื่อไหร่จะซื้อกิจการของปลาใหญ่ให้หมด !! ป๋อง มอมแมม และชายสี่ หรือแม้แต่ตัวเซียน รู้ว่ามันเป็นคำท้าทายที่สุดแสนจะห่างไกลความเป็นไปได้ ต่อให้เซียนเกิดใหม่อีกร้อยกว่าชาติก็ไม่มีทางจะรวยกว่าปลาใหญ่เด็ดขาดแต่แล้ว..เหตุการณ์สุดพิลึกพิลั่นก็พลันเกิดขึ้น...

เมื่อปลาใหญ่มีเหตุต้องรีบขับรถออกจากบ้านเพื่อไปงานสำคัญ ในขณะที่เซียนต้องมาส่งเอกสารให้กับลูกค้าในบริเวณใกล้เคียงกัน เซียนบิดมาอย่างเร็ว ทันใดนั้นเอง มีเด็กขี่รถจักรยานพรวดออกมานอกถนน และล้มลงตรงหน้าเซียนในระยะกระชั้นชิด เซียนตัดสินใจหักรถหลบออกโดยไม่ระวัง รถที่ตามหลังมาชนเข้าอย่างจัง ร่างเซียนลอยละลิวปลิวมาตกลงข้างถนน สลบเมือดไปทันที !! ในเวลาเดียวกัน ปลาใหญ่ขับรถอยู่อีกถนนด้วยความเร็วสูง ทันใดนั้นก็มีรถออกปาดหน้าเข้ามาอย่างเร็ว ทำให้ปลาใหญ่ต้องรีบหักหลบกะทันหัน รถเสียหลักพุ่งชนเสาไฟฟ้า ทั้งปลาใหญ่และเซียนอยู่ในอาการโคม่า และถูกพาส่งโรงพยาบาลเดียวกัน !! ในวินาทีแห่งชีวิตที่คาบเกี่ยวระหว่างความเป็นกับความตาย ทั้งสองคนถูกเครื่องกระตุ้นหัวใจกระชากจิตและวิญญาณเข้าสู่ร่าง...ฟึ่บบบบบ !! 

เซียนและปลาใหญ่รู้สึกตัวขึ้นในเวลาเดียวกันอย่างปาฏิหาริย์ แต่สิ่งที่มหัศจรรย์พันลึกยิ่งกว่านั้น คือ ทั้งสองคนค้นพบว่าร่างที่ตัวเองกำลังดำรงอยู่นั้น...มันไม่ใช่ร่างของตัวเอง วิญญาณของปลาใหญ่ดั๊นอุตริเข้าไปอยู่ในร่างของเซียน และวิญญาณของเซียนทะลึ่งเข้าไปอยู่ในร่างของปลาใหญ่ ทันทีที่ทั้งสองคนรู้สึกตัวและค้นพบความจริงอันแสนพิสดาร ทั้งเซียน (ที่อยู่ในร่างของปลาใหญ่) และปลาใหญ่ (ที่อยู่ในร่างของเซียน) สุดแสนจะช้อค !! (โอ้ว..แม่เจ้าเป็นไปได้อย่างไร???) 

ปลาใหญ่รีบบุกมาหาเซียนทันที ในขณะที่เซียนยังมึนๆอยู่ ปลาใหญ่พยายามจะเขย่าให้วิญญาณของเซียนออกจากร่างตัวเอง ทันใดนั้น น้ำเพชรเข้ามาเห็นพอดี๊...พอดี รีบเข้ามากระชากปลาใหญ่ออกจากเซียน พร้อมกับด่ากระจายไล่ให้ปลาใหญ่ออกไปไกลๆ จากเซียน (เพราะไม่รู้ว่าทั้งสองคนสลับร่างกันอยู่) ปลาใหญ่พยายามจะอธิบาย แต่ยิ่งพูด น้ำเพชรยิ่งคิดว่าเขาบ้า เซียนได้ทีรีบสวมรอยเป็นปลาใหญ่ทันที และไล่ปลาใหญ่ออกไป ทำให้ปลาใหญ่แค้นสุดๆ เขาจะต้องหาทางกลับคืนสู่ร่างเดิมให้ได้

หลังจากการสลับร่างที่สุดแสนพิลึกกึกกือเริ่มต้นขึ้น ชีวิตของเซียน (ในร่างปลาใหญ่) และชีวิตของปลาใหญ่ (ในร่างเซียน) ก็ต้องพบกับความโกลาหลอลหม่านมากมาย เรียงหน้ากระดานเข้ามาจนรับแทบไม่ไหว เซียนตื่นเต้นกับความรวยได้ไม่นาน เขาก็ค้นพบว่าชีวิตมหาเศรษฐีหมื่นล้านสุดแสนจะน่าเบื่อ งานก็หนัก ต้องมีประชุมมากมาย ประชุมแต่ละทีก็มีแต่เรื่องเครียด คิดหัวแตกก็แก้ปัญหาอะไรไม่ได้สักอย่าง เอกสารที่ต้องเซ็นก็มีนับไม่ถ้วน และไม่ว่าเขาจะเซ็นสักกี่ครั้ง ก็เซ็นไม่เหมือน เช็คไม่ผ่าน ทั้งบริษัทวุ่นวายไปหมด ยิ่งไปกว่านั้น...ทั้ง เกริกก้อง จันทร์ทิพย์ และ รัญญา ยังหาเรื่องเขาไม่เว้นแต่ละวัน ทั้งเรื่องทำให้เสียหน้า ทำให้เสียชื่อเสียง เสียความน่าเชื่อถือ จนเซียนแทบจะอยากออกจากร่างเศรษฐีหมื่นล้าน แล้วกลับไปเป็นไอ้เซียนคนเดิม 

สิ่งเดียวที่ทำให้เซียนมีความสุข คือการได้อยู่ใกล้น้ำเพชร ราวกับความฝันที่เขาไม่เคยคิดว่ามันจะเป็นจริง เซียนใช้ความเป็นปลาใหญ่หาโอกาสอยู่กับน้ำเพชรสองต่อสอง ใช้หน้าที่การงานไปหาเธอที่บ้าน อ้างว่ามีงานด่วน แล้วไปโชว์รวยต่อหน้าเติมศักดิ์และกิมท้อด้วยความสะใจ แรกๆ น้ำเพชรก็ตื่นเต้นที่เจ้านายสุดที่รักดูเหมือนจะมีใจให้อย่างคาดไม่ถึง แต่หลังๆ เธอเริ่มรู้สึกว่ามันมากจนผิดสังเกต ประกอบกับบุคลิกภาพก็แตกต่างราวกับคนละคน ยังไง๊...ยังไง มันก็ไม่ใช่คุณปลาใหญ่ที่เธอเคยรู้จัก แต่มันช่างคลับคล้ายคลับคลากับ (ไอ้)เซียนเสียเหลือเกิ๊น...(ยังไงกันเนี่ย?) แต่ในความต่างมันกลับทำให้เธอมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก ทั้งอารมณ์ขันและคารมที่สุดแสนจะลื่นไหล ทำให้เธออารมณ์ดีอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน 

ทางด้านปลาใหญ่ (ตัวจริง) พยายามจะหาทางบอกความจริงกับทุกคนที่อยู่รอบข้าง ไม่ว่าจะเป็นป้าสายไหม ยายปิ่น สายพิณ มอมแมม ชายสี่ ป๋อง ทุกคนเห็นพ้องต้องกันว่า “เซียนสมองเสื่อม” หลงว่าตัวเองเป็นเศรษฐีหมื่นล้าน เจ้าของโรงงานผ้าไหมอันโด่งดัง ยิ่งปลาใหญ่อธิบาย ทุกคนก็ยิ่งคิดว่าสมองเขาผิดปกติ เขาจึงเลือกที่จะหยุดและหาทางพิสูจน์ด้วยวิธีอื่น ปลาใหญ่พยายามติดต่อน้ำเพชรที่บ้าน และขอให้เธอช่วย แต่น้ำเพชรกลับไล่ตะเพิดราวกับเขาเป็นไอ้โรคจิต ทำให้เขารู้ว่าน้ำเพชรไม่ได้เป็นแฟนกับเซียนแต่เธอแอบชอบเขา และปลาใหญ่ก็ต้องช็อกหนักเมื่อรู้ว่าเซียนแอบชอบน้ำเพชร และใช้ร่างของเขาตามจีบน้ำเพชร ปลาใหญ่อาละวาดใส่เซียน พยายามจะให้เซียนยอมรับว่าเกิดการสลับร่าง แต่เซียนทำเนียนไม่ยอมรับ แถมยังด่าว่าปลาใหญ่เพี้ยน น้ำเพชรยิ่งไม่พอใจและไล่ปลาใหญ่กลับไป พร้อมทั้งให้ตำรวจมาเฝ้าหน้าบ้านเพื่อป้องกันไม่ให้เขาเข้าใกล้เธอ ปลาใหญ่เปลี่ยนเป้าไปที่ครรชิต เขาพยายามขอพบครรชิตเพื่อบอกความจริง แต่โดนเซียนกลั่นแกล้งสารพัด ทำให้ทั้งสองคนไม่ได้เจอกัน เซียนติดรูปตัวเองไว้หน้าโรงงาน และหน้าบ้าน ห้ามไม่ให้เข้ามาใกล้ทุกคนที่อยู่แวดล้อมและครรชิตอย่างเด็ดขาด ความแสบของเซียนทำให้ปลาใหญ่สุดเครียด โดยเฉพาะเวลาเห็นข่าวความเสียหายของบริษัทที่ออกมาไม่เว้นแต่ละวัน ปลาใหญ่รู้ทันทีว่าเป็นฝีมือของเกริกก้อง จันทร์ทิพย์ และรัญญา แต่ไม่ว่าเขาจะพยายามแค่ไหนก็ไม่มีใครเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้นแม้แต่คนเดียว เว้นแต่...สายพิณ เธอเป็นผู้หญิงคนเดียวที่รู้ว่าเซียนเปลี๊ยนไป ดูเงียบ ขรึม จริงจัง และไม่ออกไปไร้สาระกับสามสหาย ที่สำคัญ ยังมีความรู้และมีรสนิยมดีอย่างแปลกประหลาด ปลาใหญ่สุดดีใจ ถึงแม้สายพิณพูดได้ไม่เต็มปากว่าเธอเชื่อเรื่องการสลับร่าง แต่เธอยินดีจะช่วยเขาค้นหาความจริง และกลับคืนสู่ร่างเดิม ด้วยวัยที่ใกล้เคียงกัน และความอ่อนหวานบวกกับน้ำใจอันดีของสายพิณ ทำให้ปลาใหญ่รู้สึกสบายใจทุกครั้งที่ได้คุยกับเธอ และทุกครั้งที่เขามีเรื่องกลุ้มใจ คนแรกที่เขาคิดถึง คือเธอ ผู้หญิงแสนธรรมดา ฐานะค่อนข้างยากจน คนที่เขาคงไม่มีโอกาสได้พบ ถ้ายังคงเป็น “คุณปลาใหญ่” ไฮโซฯ หมื่นล้าน แต่ปลาใหญ่ต้องแอบจ๋อยๆ ...เมื่อรู้ว่าสายพิณแอบชอบพี่เซียน และที่เธอช่วยเขาเพราะต้องการได้พี่ชายสุดเลิฟคนเดิมกลับคืนมา 

ทางด้านเซียน เริ่มเครียดหนักพอกัน เพราะตลอดเวลาที่อยู่ในร่างปลาใหญ่ เขาไม่สามารถทำงานที่ปลาใหญ่เคยทำได้ ประกอบกับน้ำเพชร ครรชิต เกริกก้อง รัญญา และจันทร์ทิพย์ เริ่มระแคะระคายว่าเขาเปลี๊ยนไป ในขณะที่เซียนกำลังเครียด เขาก็ต้องตกใจเมื่อเห็นว่าสายพิณเข้ามาทำงานเป็นพนักงานของโรงงานผ้าไหม เซียนลืมตัว แสดงความดีใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด ทำให้สายพิณยิ่งปักใจ แต่เมื่อเธอซักไซ้ เซียนกลับไม่ยอมรับและเอาตัวรอดไปอย่างกะล่อน สายพิณยอมเข้าไปทำงานในโรงงานเพื่อหาช่องทางช่วยปลาใหญ่ และเธอยังพยายามอธิบายให้สามสหาย ป๋อง มอมแมม และชายสี่ รวมทั้งสายไหมและปิ่น เห็นใจปลาใหญ่ จนทุกคนเริ่มเห็นความเปลี่ยนแปลงด้วยตัวเอง เพราะความเฮฮาไร้สาระไม่เคยปรากฏหลังจากเซียนประสบอุบัติเหตุ แถมยังพูดจาดูดีมีการศึกษาหลายต่อหลายครั้ง โดยเฉพาะตอนบอกทางฝรั่งด้วยภาษาอังกฤษอย่างคล่องแคล่ว ทุกคนปักใจทันทีว่า...คนที่ยืนอยู่ข้างหน้า ไม่ใช่เซียนแน่นอน !!

ปลาใหญ่เปิดใจเล่าทุกเรื่องให้ทุกคนฟัง โดยเฉพาะเรื่องอันตรายที่เซียนอาจจะได้รับจากเกริกก้องและรัญญา เพราะทั้งสองคนร้ายกาจมากพอที่จะคิดกำจัดเขาเพื่อหวังฮุบโรงงาน ทั้ง ๕ คนจึงตัดสินใจช่วยปลาใหญ่ลากตัวเซียนมายอมรับความจริงและหาทางสลับร่างคืนดั่งเดิม ด้วยความร่วมมือของสายพิณ มอมแมม ป๋อง และชายสี่ ทำให้พวกเขาได้ตัวเซียนมา และเค้นจนเซียนต้องยอมรับอย่างหมดสภาพ พร้อมกับขอร้องให้ปลาใหญ่ช่วยเทรนด์ให้ตัวเองเป็น “คุณปลาใหญ่” ให้ได้ แต่ปลาใหญ่ไม่ยอม เขาต้องการกลับคืนร่างดังเดิมเท่านั้น เซียนจำใจต้องยอมเพราะไม่มีทางออกอื่น 

ปิ่นและสายไหมเป็นเจ้าภาพฝ่ายพิธีการ ทั้ง ๒ คน พยายามหาวิธีเพื่อเรียกวิญญาณกลับคืนร่าง ทำหมดทุกวิธี ทั้งไสยศาสตร์ พุทธศาสตร์ และวิทยาศาสตร์ (ชาวบ้าน) แต่ไม่สัมฤทธิ์ ไม่ว่าจะใช้ศาสตร์ทางด้านไหน ทั้งสองคนก็ไม่ยอมกลับคืนร่างตัวเอง จนยายปิ่นสรุปปิดท้ายว่า “มันคงเป็นเวรกรรมที่ทำให้เป็นแบบนี้ ไม่มีวิธีอื่น เมื่อหมดกรรมแล้ว ก็คงจะได้กลับคืนร่างเดิม” บทสรุปยายปิ่น ทำให้ปลาใหญ่ถึงกับอึ้ง มึน และหมดหวัง ต่างกับเซียนที่ใช้ความกะล่อนหว่านล้อมให้ปลาใหญ่ยอมรับสภาพ แล้วช่วยเขาสวมบทบาทคุณหนูหมื่นล้านให้แนบเนียนที่สุด เพื่อดำเนินธุรกิจที่สุดป่วนอยู่ในตอนนี้ พร้อมทั้งหาทางกำจัดครอบครัวเกริกก้องที่จ้องจะฮุบสมบัติอยู่ทุกลมหายใจ

ปลาใหญ่จำใจต้องยอมรับข้อเสนอ โดยเข้าไปทำงานเป็นที่ปรึกษาเซียนอย่างใกล้ชิด สร้างความงุนงงให้กับทุกคน โดยเฉพาะน้ำเพชร...เธอสงสัยอย่างแรง ที่จู่ๆ ไอ้บ้าเซียนก็เข้ามาทำงานเป็นที่ปรึกษานายใหญ่ ข้ามหัวใครต่อใครอีกมากมาย เซียนพยายามให้เหตุผลชื่นชมเซียนต่างๆ นานา เพราะหวังว่าถ้าได้กลับร่าง น้ำเพชรจะชอบตัวเองขึ้นมาบ้าง แต่ไม่ว่าจะชื่นชมแค่ไหน น้ำเพชรก็ไม่มีทางเชื่อว่าเซียนจะทำงานได้จริง น้ำเพชรพยายามจับผิดปลาใหญ่ในขณะที่ทำงานให้เซียน แต่ยิ่งเธอจับผิดมากเท่าไหร่ เธอยิ่งแปลกใจมากเท่านั้น เพราะเซียนทำงานได้อย่างดี ไม่มีที่ติ และบางครั้งมันทำให้เธอคิดถึง “คุณปลาใหญ่” เจ้านายหน้าใสที่เธอเคยทำให้ใครกลัวจนตัวสั่น ขณะที่ปลาใหญ่ช่วยงานเซียน เขาต้องเทรนด์เซียนในทุกๆ เรื่อง ทั้งบุคลิกภาพ การออกงานสังคม การวางตัว การพูดจา และจ้างครูมาสอนภาษาแบบตัวต่อตัว แต่อย่างเดียวที่เขาไม่ยอมสอน คือปลอมลายเซ็น เพราะฉะนั้น เอกสารทุกฉบับ ปลาใหญ่เป็นคนเซ็นเองทั้งหมด และต้องแอบเซ็นแบบลับๆ เซียนต้องคอยกันไม่ให้น้ำเพชรและครรชิตรู้ แต่แล้วครรชิตก็ล่วงรู้จนได้ เพียงเวลาไม่นานที่ปลาใหญ่เข้ามาช่วยงานเซียน ครรชิตก็รู้ทันทีว่า คุณหนูตัวจริงของเขากลับมาแล้ว!! เกริกก้อง จันทร์ทิพย์ และรัญญาไม่พอใจที่จู่ๆ ก็มีไอ้บ้าที่ไหนไม่รู้มาช่วยกอบกู้สถานการณ์ให้ศัตรู จันทร์ทิพย์ยุให้ใช้ไม้แข็งเพื่อกำจัดปลาใหญ่ (ที่อยู่ในร่างเซียน) เกริกก้องอนุมัติ แต่ย้ำว่าอย่าให้เรื่องบานปลาย ปลาใหญ่ถูกทำร้ายอาการสาหัส เซียนเห็นสภาพปลาใหญ่แล้วก็เป็นห่วงร่างกายตัวเอง เขาตัดสินใจจ้างมอมแมม ป๋อง และชายสี่มาเป็นบอดี้การ์ดให้กับเซียนและตัวเอง วันแรกที่ชายสี่มาทำหน้าที่บอดี้การ์ดให้เซียน เขาได้เจอกับรัญญา และตกหลุมรักในทันที ในขณะที่รัญญาทั้งรังเกียจและดูถูกอย่างเห็นได้ชัด แต่ชายสี่ก็ยังหลงละเมอเพ้อพกอย่างไม่เจียมตัว ในระหว่างที่ปลาใหญ่รักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล เซียนกลับไปแก้แค้นเกริกก้อง จันทร์ทิพย์ และรัญญาด้วยวิธีที่สุดแสนกะล่อน โทษฐานที่ทำให้ใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาต้องมีอันต้องบวมช้ำ เซียนฉีกหน้าทั้ง ๓ คน กลางงานสังคมหรู ทำให้ทุกคนรู้ว่าเกริกก้องอิจฉาหลานชายตัวเองและต้องการจะฮุบสมบัติ กลายเป็นข่าวดังกระฉ่อนไปทั้งวงการ สร้างความสะใจให้กับปลาใหญ่อย่างแรง ปลาใหญ่ขอบใจเซียนที่ตอบโต้คนพวกนั้น ในขณะที่เซียนก็ขอโทษปลาใหญ่ที่เขาเคยไม่ชอบขี้หน้า อีกทั้งยังฉวยโอกาสจากร่างของเขา ปลาใหญ่ให้อภัยแต่ห้ามไม่ให้ทำอีก โดยเฉพาะการใช้ความเป็นเขาตามจีบน้ำเพชร ข้อห้ามที่แสนยาก เซียนอึกอัก ไม่รับปาก และขอร้องให้ปลาใหญ่ช่วยเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ เขาไม่อยากให้เธอรู้ว่า จริงๆ แล้วเขาไม่ใช่ปลาใหญ่ เซียนรู้ว่าเมื่อความจริงปรากฏ น้ำเพชรคงจะกลับไปเกลียดเขาเหมือนเดิม เพราะฉะนั้น ก่อนที่จะคืนสู่ความจริง เขาขอฝันหวานแบบนี้ไปอีกสักพัก ปลาใหญ่รับปากด้วยความเข้าใจ เพราะเขาเองก็ตกอยู่ในสภาพไม่ต่างกัน ถ้าเขากลับสู่ร่างเดิม สายพิณก็คงจะไม่สนใจเขาเช่นกัน ท่ามกลางม่านหมอกของความรักที่ไม่ลงตัว พายุแห่งความคลั่งแค้นก็เริ่มก่อตัวขึ้น... หลังจากการโดนฉีกหน้ากลางสาธารณะชน เกริกก้องแค้นสุดแค้น เขาสั่งให้จันทร์ทิพย์กำจัดไอ้หลานชายจอมวายร้ายให้สิ้นซาก!! 

ในขณะที่เกริกก้องกำลังหน้าดำคร่ำเครียดกับการแก้แค้นเซียน รัญญาเริ่มเอะใจกับการเปลี่ยนไปของปลาใหญ่ ตั้งแต่เล็กจนโต เธอไม่เคยเห็นเขาตอบโต้แม้แต่น้อย ไม่ว่าจะโดนรังแกแค่ไหน เขาจะเอาแต่เก็บกด และกดดันตัวเอง แต่จะไม่ใช้วิธีสกปรกแบบนี้เด็ดขาด ประกอบกับบุคลิกที่ดูหลุกหลิก คำพูดคำจาที่ดูไม่ค่อยมีการศึกษา และเฮฮาผิดปกติ ทำให้เธอเริ่มสงสัย รัญญาอาศัยชายสี่เป็นเครื่องมือ เธอทำทีเป็นสนใจชายสี่ หาโอกาสอยู่กันสองต่อสอง และแอบล้วงความลับทุกครั้งที่มีโอกาส ชายสี่หลุดจะบอกหลายครั้ง แต่ก็ยั้งปากไว้ได้ทุกที น้ำเพชรเองก็เริ่มสงสัยมากขึ้น เธอรู้สึกว่าเซียน ปลาใหญ่ ครรชิต มอมแมม ป๋อง และชายสี่ รวมหัวกันทำอะไรบางอย่างลับหลังเธอ อีกทั้งจู่ๆ ก็มีสายพิณโผล่มาดูแลเซียน (ที่จริงๆแล้วเป็นปลาใหญ่) อย่างใกล้ชิด และเซียนก็ดูจะไม่สนใจเธอเหมือนเมื่อก่อน ด้วยความสงสัยทำให้น้ำเพชรแอบตามสืบว่า จริงๆ แล้ว อะไรคือต้นเหตุของการเปลี๊ยนไป...ทำให้ปลาใหญ่และเซียนต้องระวังตัวเองอย่างมาก ในขณะเดียวกันก็ต้องแก้ไขปัญหาภายในโรงงานที่เกริกก้องพยายามสร้างขึ้นไม่เว้นแต่ละวัน และจันทร์ทิพย์ยังส่งนักเลงคอยสะกดรอยตาม หวังกำจัดเซียนตามคำสั่งของสามี 

รอบตัวเซียนและปลาใหญ่มีความวุ่นวายและอันตรายรายล้อมอยู่ เท่านั้นยังไม่พอ เรื่องของหัวใจยังสร้างความปวดสมองไม่น้อยไปกว่ากัน เมื่อสายพิณได้ล่วงรู้ว่าเซียนชอบน้ำเพชร และพยายามจะใช้ความเป็นปลาใหญ่เพื่อเอาชนะใจเธอ สายพิณไม่พอใจอย่างแรง เพราะผิดศีลธรรม และแอบหึงเล็กๆ สายพิณพยายามจะเปิดโปงความจริงให้น้ำเพชรรู้ แต่เซียนอาศัยความกะล่อนเอาตัวรอดหลบเลี่ยงไปได้อย่างหวุดหวิด ในขณะเดียวกัน ทุกครั้งที่น้ำเพชรพยายามเข้าใกล้ปลาใหญ่เพื่อสืบความจริง เซียนก็ต้องคอยกีดกัน เพราะกลัวว่าน้ำเพชรจะรู้ความจริง และกลับไปชอบปลาใหญ่เหมือนเดิม ยิ่งเซียนแสดงอาการหวงน้ำเพชรมากเท่าไหร่ สายพิณก็ยิ่งเสียใจมากเท่านั้น และยิ่งสายพิณเสียใจมากเท่าไหร่ ปลาใหญ่ก็ยิ่งจ๋อยมากเท่านั้น...เป็นวงเวียนของรักสี่เส้าที่แสนเศร้าและน่าเห็นใจ ป้าสายไหมและยายปิ่นอาศัยความเป็นผู้ใหญ่อาบน้ำร้อนมาก่อน มองปุ๊บก็รู้ปั๊บว่าเกิดอะไรขึ้น ยายปิ่นพยายามให้กำลังใจปลาใหญ่ และสารภาพว่าเธอยินดีจะมีเขาเป็นหลานเขยมากกว่าไอ้เซียน ถึงแม้เขาจะยังเด็ก แต่เป็นคนจริงจังและจริงใจ ในขณะเดียวกันก็พยายามจะให้หลานสาวได้รู้ตัวสักทีว่า จริงๆ แล้ว เธอไม่ได้ชอบเซียน แต่มันเป็นเพียงความผูกพันและฝังใจ แต่ปลาใหญ่ก็ยังไม่กล้าพอจะสารภาพรัก ในขณะที่สายพิณก็ยังไม่รู้ใจตัวเองดีพอ ยายปิ่นก็ได้แต่ท้อใจ...พูดยังไงก็ไร้ประโยชน์ (เฮอ!) ป้าสายไหมเองก็พยายามจะให้เซียนยอมรับความจริงว่าน้ำเพชรไม่ได้ชอบเขาที่ตัวตนของเขาอย่างแท้จริง การปิดบังต่อไปก็เท่ากับหลอกตัวเองไปวันๆ แต่เซียนเองก็ยังไม่กล้าพอที่จะสารภาพความจริงกับเธอและแล้ว...การปิดบังก็เดินทางมาถึงสุดทาง

เมื่อน้ำเพชรจับได้ว่า...แท้จริงแล้ว เซียนและปลาใหญ่สลับร่างกันตามที่เธอสงสัย และทุกคนรู้ความจริงหมดแล้ว ยกเว้นเธอ น้ำเพชรอาละวาดใส่เซียน (ที่อยู่ในร่างปลาใหญ่) อย่างแรง ทั้งด่า ทั้งตบตี ด้วยความโกรธ และอายสุดจะบรรยาย น้ำเพชรเสียฟอร์มอย่างหนักที่ตัวเองสารภาพว่าชอบปลาใหญ่ ในขณะที่เขาอยู่ร่างของเซียน แล้วยังแสดงกริยาดูถูกเพราะเข้าใจผิดคิดว่าเขาเป็นเซียน น้ำเพชรตัดสินใจลาออกทันที และเก็บตัวเงียบอยู่ในบ้าน ถึงแม้เซียนจะตามง้อ ตามขอโทษ แต่น้ำเพชรก็ไม่ยอมพูดด้วย แถมยังไล่ตะเพิดจนเปิดเปิง ปลาใหญ่ลงทุนมาขอโทษแทนเซียน น้ำเพชรก็ยังไม่ยกโทษให้ แถมด่ากลับ และประกาศว่าเธอเลิกชอบเขาแล้ว เพราะตอนนี้เธอรู้ตัวแล้วว่าไม่ชอบเด็ก !! และจะไม่มีวันกลับไปทำงานอีกเด็ดขาด เซียนสุดแสนเสียใจ ได้แต่เก็บตัวเงียบ สายพิณถึงได้รู้ว่าเซียนรักน้ำเพชรมาก และไม่ว่าเธอจะทำอย่างไรก็ไม่มีทางเปลี่ยนใจเขาได้ สายพิณตัดใจจากเซียน และคืนสภาพกลายมาเป็นน้องสาวดังเดิม

รัญญาแอบมอมเหล้าชายสี่ พร้อมกับใช้เสน่ห์หญิงเย้ายวนจนเขาเคลิ้มและบอกเรื่องสลับร่างอย่างหมดเปลือกโดยไม่รู้ตัว รัญญารีบนำความจริงมาบอกเกริกก้องและจันทร์ทิพย์ทันที พร้อมกับถีบหัวชายสี่ทิ้งอย่างไม่ไยดี ทั้งสองคนแทบไม่อยากเชื่อว่ามันจะเป็นจริง แต่จากการทดสอบ และนึกย้อนกลับไปถึงสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากอุบัติเหตุ ทั้งสองคนเริ่มเชื่อว่ามันมีความเป็นไปได้สูง เกริกก้องจึงเปลี่ยนเป้าหมายจากการกำจัดเซียน (ในร่างปลาใหญ่) มาเป็นกำจัดปลาใหญ่ (ในร่างเซียน) ทันที เพราะถ้ากำจัดวิญญาณเซียนที่อยู่ในร่างปลาใหญ่ แต่วิญญาณปลาใหญ่ที่อยู่ในร่างเซียนก็ยังอยู่ และเขาอาจจะกลับมาแก้แค้นได้ แต่ถ้ากำจัดวิญญาณของปลาใหญ่ในร่างเซียนได้ เขาจะใช้เงินซื้อเซียนและสั่งให้ใช้ความเป็นปลาใหญ่ทำทุกอย่างตามที่เขาต้องการได้ไม่ยาก ทั้ง ๓ คน วางแผนชั่วร้ายอย่างเลือดเย็น โดยไม่รู้เลยว่าน้ำเพชรแอบมาได้ยินโดยบังเอิญ ขณะที่เธอเข้ามาเก็บของในที่ทำงานตอนกลางคืน น้ำเพชรรีบหนีกลับบ้านด้วยความตื่นเต้นและหวาดกลัว แผนการสั่งเก็บปลาใหญ่ดังกึกก้องในสมอง น้ำเพชรลังเลว่าจะยื่นมือเข้าไปยุ่งกับเรื่องนี้ดี หรือจะวางเฉยแล้วปล่อยให้มันเป็นไป เพื่อเป็นการแก้แค้นที่โดนหลอกมาตลอด แต่แล้วความดีงามก็ชนะ น้ำเพชรมาหาปลาใหญ่และบอกสิ่งที่รับรู้มา ปลาใหญ่ขอบใจและดีใจที่น้ำเพชรเห็นใจและให้ความร่วมมือ ในแวบนั้นเอง...น้ำเพชรเริ่มรู้ว่า จริงๆ แล้ว คนที่เธอเป็นห่วงไม่ใช่แค่ปลาใหญ่แต่เป็นเซียน ผู้ชายที่เธอไม่เคยสนใจแม้แต่นิดเดียว น้ำเพชรเริ่มค้นเข้าไปในใจของตัวเอง จนพบว่าเธอมีความสุขทุกครั้งเวลาที่อยู่กับเซียน เขาคือผู้ชายคนเดียวที่ทำให้เธอหัวเราะได้อย่างสุดเสียง คนที่เธอชอบ คือผู้ชายที่สุดแสนจะเฮฮา...ไม่ใช่ปลาใหญ่ เด็กน้อย หน้าใสผู้เคร่งขรึม น้ำเพชรรู้ใจตัวเอง แต่มันสายเกินไป เพราะเซียนแวะมาหาป้าสายไหมที่บ้าน และเห็นตอนน้ำเพชรคุยกับปลาใหญ่พอดี ด้วยความสนิทสนมของทั้ง ๒ คน ขณะกำลังคุยกัน ทำให้เซียนเข้าใจผิดคิดว่าน้ำเพชรยังคงชอบปลาใหญ่อยู่เหมือนเดิม เซียนถึงกับจ๋อย และยอมทำตามที่ป้าสอน คือรับสภาพความจริง เลิกตอแยน้ำเพชร พยายามจะตัดใจจากเธอ ถึงแม้จะเศร้าแต่เขาก็ต้องทำให้ได้

หลังจากที่ปลาใหญ่ล่วงรู้แผนการของสามคนพ่อแม่ลูก และชายสี่มาสารภาพเรื่องที่โดนมอมเหล้าล้วงความจริง ชายสี่ทั้งรู้สึกผิดและเสียใจที่โดนหลอกใช้ เขาน่าจะเชื่อมอมแมมและป๋องที่พยายามเตือนว่ารัญญาไม่จริงใจกับเขา จากความรักกลายเป็นความแค้น ชายสี่ประกาศว่าจะต้องหาโอกาสสั่งสอนรัญญาให้ได้ !! ปลาใหญ่เรียกทุกคนมาประชุมระดมหัวสมอง ทั้งครรชิต เซียน สายพิณ มอมแมม ป๋อง และชายสี่ โดยมีน้ำเพชรเป็นสมาชิกใหม่เข้าร่วมก๊วน เซียนดีใจที่น้ำเพชรมา แต่ดีใจได้ไม่นานก็กลับมาเศร้าเหมือนเดิม เพราะคิดว่าน้ำเพชรมาเพราะต้องการช่วยปลาใหญ่ ในขณะที่น้ำเพชรเองก็แปลกใจที่เซียนดูเงียบๆ ผิดปกติ 

ในการสุมหัวเพื่อเตรียมรับมือกับแผนการร้ายครั้งนี้ เซียนอาศัยความเจ้าเล่ห์และแสนกล คิดแผนที่คนอื่นคิดไม่ได้ ทำให้ทุกคนต้องอึ้ง ไม่เว้นแม้แต่น้ำเพชรยังต้องยอมรับในความฉลาดของเซียน เซียนวางแผนให้น้ำเพชรเป็นนกต่อ ขอเข้าพบสามคนพ่อแม่ลูก โดยทำทีเป็นร้องห่มร้องไห้ พร้อมทั้งเล่าความจริงเกี่ยวกับการสลับร่างให้พวกนั้นฟัง และบอกว่าแค้นใจที่โดนเซียนหลอก จึงขอมาอยู่ด้วยเพราะต้องการแก้แค้นทั้งเซียนและปลาใหญ่ รัญญาเป็นคนแรกที่เชื่อเพราะจำได้ว่าตอนเมา ชายสี่เผลอพูดเรื่องที่น้ำเพชรโกรธออกมา เกริกก้องและจันทร์ทิพย์เลยเชื่อตามไปด้วย น้ำเพชรยังบอกอีกว่าเซียนขอร้องให้เธอกลับมาทำงาน และเธอตัดสินใจกลับมาเพราะจะทำให้การแก้แค้นง่ายขึ้น น้ำเพชรเล่นละครได้อย่างแนบเนียนจนทุกคนยอมรับ เกริกก้องมอบหมายให้น้ำเพชรเป็นคนขับรถพาเซียนและปลาใหญ่ขึ้นเขาไปทางเชียงราย โดยให้อ้างว่าจะพาไปดูแหล่งผลิตไหมที่ใหม่ เพื่อนำมาใช้ในโรงงาน น้ำเพชรยอมทำแต่โดยดีเธอขับรถพาเซียนและปลาใหญ่ไปตามคำสั่ง และจอดรถไว้ในจุดที่เกริกก้องบอกไว้ หลังจากจอดรถแล้ว น้ำเพชรเดินลงจากรถโดยปล่อยให้ปลาใหญ่และเซียนนั่งอยู่บนรถเหมือนเดิม และไม่กี่นาทีต่อมาก็มีรถบรรทุกคันโตขับพุ่งพรวดมาอย่างเร็ว ตรงเข้ามาที่รถของน้ำเพชร พร้อมทั้งชนเข้าอย่างจัง ลากยาวต่อไปจนรถตกเขา น้ำเพชรได้แต่ยืนอึ้งทำอะไรไม่ถูก ทันใดนั้นเอง คนขับรถบรรทุกก็วิ่งลงจากรถและหนีไปอย่างรวดเร็ว 

ที่กรุงเทพฯ...เกริกก้องและจันทร์ทิพย์รับโทรศัพท์รายงานจากคนขับรถด้วยความสะใจ ที่รู้ว่าแผนการสำเร็จ ทั้งเซียนและปลาใหญ่ตกเหวลงไปพร้อมกัน รับประกันว่าตายชัวร์ รัญญารู้ข่าวก็ดีใจ เตรียมชุดดำสำหรับไปงานศพทันที แต่ทั้งสามคนก็ดีใจได้ไม่นาน...เมื่อเซียนและปลาใหญ่ปร

วันศุกร์ที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2555

อ่านปิ่นอนงค์ตอนที่22 ตอนจบ ตอนอวสาน .02




ตลอดเวลา ครองสุขทำเป็นหวาดกลัวว่าใหญ่จะยัดข้อหาให้ตน ทรรศนะถามไม่ได้วางยาพิษไพศาลจริงหรือ เธอบีบน้ำตาสาบาน แต่พอลับหลัง ครองสุขแอบโทร.คุยกับใครคนหนึ่ง

ขอบคุณนะคะเฮียที่ช่วยจัดการให้ ฉันจะให้ลูกน้องโอนเงินให้ทันทีพอวางสาย ครองสุขรู้สึกเหมือนมีคนแอบมอง จึงรีบกลับเข้าบ้าน

ในขณะที่ใหญ่กับปานเทพเดินคุยกันอยู่ในโรงพยาบาล หลักฐานที่เรายื่นให้ทางตำรวจมันชี้ชัดว่าแกไม่ได้มีส่วนทำให้ไอ้ผาตาย อย่างมากแกก็โดนข้อหาทำร้ายร่างกายโดยไม่เจตนา ยิ่งตอนนั้นแกยังเป็นเยาวชน คงโดนแค่รอลงอาญาเท่านั้น ส่วนข้อหาที่แกโดนจับกุมนี่ยุ่งยากหน่อย พ่อฉันคงต้องโดนด้วย ฉันกำลังพยายามอยู่

ทำยังไงก็ได้ให้ความผิดมันตกที่ฉันคนเดียว ถ้าต้องโทษติดคุกฉันก็ยอมรับเว้ย เพราะฉันมันก็เลือดร้อนไม่รู้จักคิดจริงๆ แกต้องดีกับอาปลอดให้มากๆนะ อย่าให้เหมือนฉันที่ไม่มีโอกาสแก้ตัวอีกแล้วสีหน้าใหญ่เจ็บปวดแต่ก็ทำให้ปานเทพได้คิดเช่นกัน

จากคำเตือนของใหญ่ ปานเทพพาปลอดมาวางดอกไม้ที่หลุมศพเพ็ญ สองพ่อลูกคุยกัน ปลอดชมลูกว่าโตขึ้นมาก ปานเทพแขวะ จะชมว่าลูกเก่งที่ช่วยใหญ่และพ่อได้ก็ชมออกมาเลย

เออ...เอ็งเก่งปลอดเอ่ยอย่างหมั่นไส้แต่ก็จริงใจ ฉันพูดหวานไม่เป็นเว้ย

งั้นผมพูดเองก็ได้ว่า ผมรักพ่อ  ผมรักพ่อ ผมรักพ่อปานเทพกอดรัดพ่ออย่างเด็กๆ

ไอ้บ้า จักกะจี้โว้ย...หมาน้อยเอ๊ย มีใครที่ไหนจะรักลูกคนอื่นมากกว่าลูกตัวเองปลอดกอดปานเทพ ยิ้มอย่างมีความสุข...

อาการปิ่นอนงค์ดีขึ้น เธอดีใจเมื่อรู้ว่าตัวเองท้อง ใหญ่วางมือบนท้องเธอบ่น ดูแม่เราสิ ขนาดตั้งท้องยังไม่รู้เรื่องเลย เพราะมัวแต่ยุ่งเรื่องชาวบ้านจนลืมสังเกตตัวเอง มันน่าโดนตีนัก

แม่ขอโทษนะยัยหนู แม่มันไม่เอาไหนจริงๆปิ่นดีใจจนร้องไห้

ยัยหนูหรือ ใครบอกเธอว่าลูกเป็นผู้หญิง  ไม่ได้ มันต้องเป็นตาหนู เป็นลูกชายเหมือนฉัน

เหมือนคุณใหญ่ก็ดื้อตายเลยสิคะ ไม่เอาหรอกค่ะ เป็นผู้หญิงดีกว่า น่ารักขี้อ้อน ปิ่นอยากจับลูกมาถักเปียสองข้าง แล้วก็นุ่งกระโปรงฟูฟ่อง ดีมั้ยจ๊ะยัยหนู

ใหญ่เอ็ดตะโรไม่ยอมจะให้ลูกเป็นผู้ชาย บ้านนี้ไม่มีระบอบประชาธิปไตย ตนเท่านั้นคือคำสั่ง ปิ่นอนงค์หน้างอเมินไปทางอื่น ใหญ่อมยิ้มเข้าไปกอด

ก็แค่ล้อเล่น ความจริงลูกจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายไม่สำคัญหรอก ขอให้น่ารักน่ากอด น่าหอม น่าจูจุ๊บเหมือนแม่ก็พอ...รู้มั้ย ตอนเธอหมดสติ เธอบอกรักฉันด้วยนะ

ปิ่นไม่ได้พูดสักหน่อย อย่ามาหลอกปิ่นเลย

งั้นพูดตอนนี้เลยสิ ตอนนั้นเสียงปิ่นเศร้ามาก ฉันอยากลบมันทิ้งไป

ปิ่นไม่เคยพูดซะหน่อย จะฟังอีกทำไม ไม่เบื่อเหรอคะ

ไม่ ฉันอยากฟังทั้งวัน ทุกวัน เดี๋ยวฉันจะอัดเป็นริงโทนไว้เลย

ปิ่นอนงค์ร้องห้ามอายเขา ใหญ่ขู่ให้พูดออกมา ไม่อย่างนั้นตนจะจูบ ปิ่นอนงค์เขิน

ปิ่นรักคุณใหญ่ที่สุดในโลกเลยค่ะ

พูดแบบนี้รักตายเลย ชื่นใจ...ใหญ่ดีใจกอดฟัดหอมแก้มเธอซ้ายขวา

ปิ่นอนงค์นึกได้ถามถึงจอม ใหญ่ถอนใจเล่าเหตุการณ์ตอนที่จอมช่วยตน และขอโทษที่ทำผิดไว้หลายอย่าง แต่ถึงอย่างไรตนก็เป็นหนี้ชีวิตจอม ปิ่นอนงค์ดีใจ

ooooooo

ทรรศนะยอมให้ครองสุขหนี โดยเธอติดต่อเพื่อนที่บ่อนจะพาข้ามชายแดนแถวสังขละบุรีคืนนี้ ทัศนีย์แอบได้ยิน กระวนกระวายใจจะทำอย่างไรดี

ใหญ่นัวเนียอยู่บนเตียงไม่ยอมห่างจากปิ่นอนงค์ จนเธอกลัวพยาบาลดุเอา แต่พยาบาลกลับบอกว่า เคสของคุณปิ่นอนงค์ ทุกคนที่โรงพยาบาลรู้สึกประทับใจในความรักของคุณชาลิตที่มีต่อภรรยากับลูก รวมทั้งดิฉันด้วย จะอนุโลมให้สักครั้งนะคะ

เห็นมั้ยบอกแล้วว่าพยาบาลปลื้มฉัน ปิ่นอนงค์คู่แข่งเธอไม่ใช่น้อยๆนะ สาวน้อยสาวใหญ่รุมตอมฉันเพียบ

ปิ่นไม่กลัวหรอก ตอนนี้ปิ่นมีลูกเป็นเพื่อนแล้ว คุณใหญ่จะไปยุ่งกับใครก็ตามใจ

เฮ้ย ไม่ได้นะ ห้ามรักลูกมากกว่าฉันด้วยใหญ่ทำท่าไม่ยอม

ทัศนีย์โผล่พรวดเข้ามา บอกข่าวว่าทรรศนะจะพา ครองสุขหนี ใหญ่ติดต่อปานเทพให้แจ้งตำรวจไปดักที่นัดหมาย ทัศนีย์ขอตามไปเกลี้ยกล่อมแม่...

ในขณะที่ครองสุขกำลังร่ำลาทรรศนะริมถนนสายเปลี่ยว สั่งให้ดูแลน้องแล้วจะติดต่อกลับมา ทรรศนะขอให้เธอเลิกเล่นการพนันและอย่าฆ่าใครอีก ไฟรถสว่าง ส่องมาตรงหน้า ครองสุขบอกทรรศนะว่าคงเป็นรถมารับตน เธอเดินตรงไปยังรถที่มารับ โบกมือให้ทรรศนะอย่างอาลัย อาวรณ์ หันมาเจอธีระลงจากรถ เธอตะลึงที่เขายังไม่ตาย

ผมคงยังไม่ถึงที่ตาย ก็เลยมีคนช่วยไว้ธีระเยาะ

เฮียสมหมายใช่มั้ย พี่ดีใจนะที่เธอไม่เป็นอะไร พี่ขอโทษที่คิดร้ายกับเธอ ตอนนี้พี่สำนึกผิดแล้ว ยกโทษ

ให้พี่นะธีระ

คนอย่างพี่ สำนึกผิดเป็นด้วยหรือ คนอย่างพี่รักใครเป็นด้วยหรือ ผมจริงใจกับพี่ ยอมเป็นหมารับใช้ แต่พี่กลับคิดฆ่าผม

ครองสุขรับรองจะไม่ทำอีก สัญญาจะอยู่กับเขาตลอดไป เธอถามอีกครั้งว่าเฮียสมหมายส่งมารับตนใช่ไหม เขายิ้มเยือกเย็นตอบว่า ใช่...แต่รับไปลงนรก ว่าแล้วก็ชักปืนออกมา

ด้วยความมืด ทรรศนะจึงไม่เห็นเหตุการณ์ พอดีเฮียสมหมายโทร.มาบอกว่าคนที่ส่งไปรับจะถึงช้าหน่อย พลันเสียงปืนดังเปรี้ยง เขาสะดุ้งใจหายวาบวิ่งกลับไป เห็นครองสุขเลือดทะลักออกจากอก ธีระยิงซ้ำเข้าที่ร่างเธอ ทรรศนะร้องเรียกแม่ลั่น รถตำรวจแล่นมา ธีระยิงสู้โดนตำรวจวิสามัญ ทรรศนะกอดครองสุขร้องไห้โฮ ทัศนีย์วิ่งลงจากรถใหญ่ เข้ามาทุบตีทรรศนะ

เพราะพี่นั่นแหละ ถ้าพี่นะไม่ช่วยคุณน้าหนี

คุณน้าก็คงไม่โดนยิงแบบนี้

พี่ไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้ พี่ไม่อยากให้แม่โดนประหารชีวิต แต่พี่ พี่กลับฆ่าแม่ซะเอง

ใหญ่เข้ามาอุ้มครองสุขจะพาขึ้นรถ เธอไม่ยอมไป ทัศนีย์เกลี้ยกล่อมว่าใหญ่มาช่วย  เธอสะดุ้งเฮือกคว้ามือทัศนีย์ไว้ พยายามพูด จำไว้ แม่ไม่เคยคิดฆ่าแก เรียกแม่ว่า...แม่...สักคำ...สิลูก

ทัศนีย์สะอื้น ร้องเรียกแม่ ครองสุขยิ้มกอดลูก

ทั้งสองก่อนจะสิ้นใจ ใหญ่ต้องเบือนหน้าไปทางอื่นอย่างสะกดกลั้นความรู้สึก

ooooooo

หนึ่งเดือนผ่านไป...ใหญ่ประคองปิ่นอนงค์กลับมาที่ไร่ ถวิลตะโกนยินดีต้อนรับคุณผู้หญิงกลับบ้าน ปิ่นอนงค์ไหว้ถวิลขอให้เรียกตนเหมือนเดิม แต่ทุกคนกลับพร้อมใจกันเรียกเธอว่าคุณผู้หญิง เธอยกมือไหว้ขอบคุณทุกคนที่ช่วยเหลือตนมาตลอด ปลอดออกมาต้อนรับอีกคน

ดูสิ อาปลอดลงทุนออกมาต้อนรับหลานสะใภ้เลยใหญ่แซว

ปลอดขอบใจปิ่นอนงค์ทุกเรื่องที่ทำให้ใหญ่ ปานเทพอดค่อนขอดไม่ได้ว่าทีกับเธอล่ะพูดเพราะ

ปลอดโวย ก็คนมันเห่อที่มีหลานสะใภ้ จะขาดก็แต่ลูกสะใภ้นี่แหละ สงสัยชาตินี้คงไม่มี

ปานเทพจ๋อย มองไปเห็นทรรศนะกับทัศนีย์ลากกระเป๋าออกมาคนละใบ  ปิ่นอนงค์ถามจะไปไหน  ทัศนีย์ตอบว่าทรรศนะหาบ้านเช่าได้แล้ว ใหญ่เข้ามาขอคุยกับทรรศนะ...สองหนุ่มเดินห่างออกไป ใหญ่เอ่ยขึ้นก่อนว่าให้อยู่ที่นี่ต่อไปได้ถ้าอยากอยู่ แต่ทรรศนะกลับบอกว่า

ตนไม่อยากสร้างความอึดอัดใจให้ใคร เขาจะเดินไป ใหญ่โพล่งออกมา

ฉันขอโทษ...เรื่องทั้งหมดมันเริ่มต้นจากฉัน เริ่มจากความริษยาของเด็กคนหนึ่งที่กลัวจะเสียพ่อไปให้แม่ใหม่ แล้วฉันก็ส่งความเกลียดชังนั้นไปที่นายกับทัศนีย์ด้วย

คุณน้าเองก็ใจร้ายกับคุณใหญ่เหมือนกัน ผมเองรู้ทุกอย่างก็เข้าข้างแม่

นายไม่ผิดหรอกที่ทำเพื่อปกป้องแม่ คนที่ควรละอายใจคือฉันไม่ใช่นายใหญ่ยื่นมือให้ เรามาเริ่มต้นกันใหม่เถอะนะ ฉันต้องการนายกับทัศนีย์มาช่วยกันดูแลไร่ไพศาล

วันหนึ่งผมคงได้มีโอกาสกลับมาช่วยงานคุณใหญ่ แต่ขอให้ผมได้ไปทำตามความฝันของผมก่อนทรรศนะจับมือกับใหญ่ยิ้มให้อย่างมั่นใจ สองหนุ่มมองไปเห็นปิ่นอนงค์ยืนดู...

ปิ่นอนงค์นั่งใต้ต้นปีบ ทรรศนะเก็บดอกปีบส่งให้เธอช่อหนึ่ง เธอหาว่าเขาล้อเล่นอีกหรือ

ไม่ใช่จ้ะ พี่อยากขอไถ่โทษ ปิ่นเกือบตายเพราะแม่พี่

ปิ่นเคยได้ยินว่า กลิ่นหอมของดอกปีบเปรียบเสมือนคุณงามความดีที่ฟุ้งกระจายให้คนทั่วไปได้ชื่นชม คุณนะเป็นคนมอบสีขาวอันบริสุทธิ์นี้ให้กับปิ่น วันนี้ปิ่นจะขอมอบให้คุณนะบ้างปิ่นอนงค์รับดอกไม้มาดมแล้ววางมันลงในมือเขา สองคนยิ้มให้กันด้วยมิตรภาพที่ดี

ด้านทัศนีย์ ปานเทพทำท่าอยากพูดอะไรด้วย เธอถามมีอะไร เขาอึกอักก่อนจะกระซิบ

พูดได้แค่ครั้งเดียวนะ...ฉันชอบเธอ

ทัศนีย์ตาโตโวยเสียงดัง เรื่องแบบนี้อย่ามาแกล้งหลอกกันนะ

ไม่เชื่อก็ดีแล้ว เพราะว่าฉันพูดเล่น เฮ้ย...อย่านะปานเทพร้องเพราะเธอเงื้อมือตบ

เขาหลบวูบ ทัศนีย์หัวทิ่ม เขาจึงรวบตัวเธอมากอดพูดอย่างรวดเร็วข้างหูเธอ เรามาคบกันเป็นแฟนมั้ย เอาแบบจริงจังเลย เธอจะปฏิเสธก็ได้ ฉันเข้าใจ ฉันมันไม่หล่อเหมือนไอ้ใหญ่

ทัศนีย์ช็อกถอยห่างออกมา ตั้งสติ ไม่ใช่นะ คนที่ดีไม่พอคือฉันต่างหาก ฉันเคยมีแฟนหลายคน

ปานเทพไม่แคร์ ไม่ว่าเธอจะทำงานบ้านงานครัวไม่เป็น เพราะตนเป็นคนสมัยใหม่ แต่เธอกังวลว่าปลอดจะไม่ยอมรับ ปานเทพเครียดขึ้นมาทันที...จินตนายืนมองท่าทีทั้งสองคนอยู่ห่างๆอย่างเศร้าๆ ปิ่นอนงค์เข้ามาจับไหล่ปลอบเพราะรู้ว่าเพื่อนชอบปานเทพ จินตนาขอร้องให้ปิดเป็นความลับ และร่ำลาว่าตนได้เลื่อนตำแหน่งแต่ต้องย้ายไปประจำอีกจังหวัด ปิ่นอนงค์ดีใจระคนเสียใจที่ต้องห่างกัน ถวิลเข้ามาบอกว่า จอมจากไปแล้วฝากจดหมาย มาให้ ไม่ยอมบอกว่าไปไหน ปิ่นอนงค์รีบเปิดจดหมายอ่าน

เราจะไม่มีวันลืมเวลาของเราสองคน รอยยิ้มของปิ่นมันจะยิ้มอยู่ในใจเรา ในทุกวันเวลาที่เรายังหายใจ ขอให้ปิ่นกับคุณใหญ่มีความสุข เราขออนุญาตพูดคำนี้นะปิ่น ถึงแม้รู้ว่าเราไม่มีสิทธิ์พูด...เรารักปิ่นปิ่นอนงค์น้ำตาซึม จินตนาปลอบว่า จอมอาจจะพบความสุขที่จากไปก็ได้...

เช้าวันใหม่ ใหญ่ตื่นขึ้นมาไม่พบปิ่นอนงค์ น้อยรายงานว่าไปกรุงเทพฯกับทรรศนะ...ปิ่นอนงค์ตั้งใจช่วยทรรศนะง้ออรสอางค์ เข้ามากราบขอโทษปรางทิพย์กับอุทัย ทั้งสองขอให้เป็นการตัดสินใจของลูกสาว ดูอรสอางค์จะเข้มแข็งขึ้น เธอบอกปิ่นอนงค์ว่า อยากให้โอกาสตัวเองได้เริ่มต้นชีวิตใหม่อย่างคนมีสติ ปิ่นอนงค์เข้าใจและให้กำลังใจทรรศนะ อย่าท้อ ตื๊อเท่านั้นที่ครองโลก ทรรศนะจึงปักหลักอยู่กรุงเทพฯเพื่อเฝ้างอนง้อ...

ใหญ่งอนที่ปิ่นอนงค์ไปหลายวันไม่โทร.กลับมาบ้าง ทัศนีย์หัดทำอาหาร ยกมาให้ใหญ่กับปานเทพลองชิม แค่เพียงใหญ่ได้กลิ่นก็เกิดอาการคลื่นไส้ วิ่งไปอาเจียน น้อยเปรยสงสัยใหญ่จะแพ้ท้องแทนเมีย ปานเทพหัวเราะชอบใจชวนใหญ่ไปตรวจร่างกาย ใหญ่โวยไม่ยอมไป แต่เรียกหามะม่วงเปรี้ยวมากิน

ปานเทพพาทัศนีย์กลับไปอยู่เหมือง ใหญ่น้อยใจปิ่นอนงค์ ตามไปอยู่ด้วย หวังให้เธอไปงอนง้อ...ปิ่นอนงค์กลับมาที่ไร่เห็นบ้านเงียบก็แปลกใจ น้อยเอาจดหมายที่ใหญ่ฝากไว้ให้

ปิ่นอนงค์เปิดอ่าน ฉันจะทำพินัยกรรมยกไร่ไพศาลให้เธอกับลูก ส่วนตัวฉันจะปักหลักอยู่ที่เหมือง เธอจะได้กลับไปคืนดีกับทรรศนะ โดยไม่มีฉันเป็นก้างขวางคอ...ใหญ่ ชาลิต

เธออ่านจบขยำจดหมายทิ้ง อยากงอนจ้างให้ก็ไม่ง้อ น้อยเตือนว่าอารมณ์ใหญ่แปรปรวนเพราะแพ้ท้อง ปิ่นอนงค์ไม่สนใจ คนจะเป็นพ่อน่าจะทำตัวมีเหตุผลกว่านี้

รอแล้วรอเล่าไม่มีวี่แววของปิ่นอนงค์ ใหญ่เริ่มร้อนใจ ปานเทพสมน้ำหน้า เมียท้องโตยังทิ้งมาได้ ไม่ทันไร น้อยโทร.เข้ามาบอกว่าปิ่นอนงค์จะแต่งงานกับทรรศนะ ใหญ่ตกใจวางสายรีบแล่นกลับไร่ไพศาลทันที ปานเทพหัวเราะเยาะไล่หลัง

แม้จะทำใจแข็งแต่ปิ่นอนงค์ก็อดคิดถึงใหญ่ไม่ได้ เธอเข้ามานอนในห้องพักเรือนคนงาน นึกถึงที่เขาแอบปีนเข้ามาหาเธอแทบทุกคืน เธอเผลอหลับไป พลันตกใจตื่น เมื่อรู้สึกว่ามีคนมากอด เธอร้องช่วยด้วยๆ ใหญ่กระซิบ ห้องนอนบนเรือนใหญ่มันกว้างเกินไป หรือว่าอยากมานอนคิดถึงความหลังครั้งเรามีเราจ๊ะ

คุณใหญ่กลับมาทำไมคะ ไปแล้วก็น่าจะไปเลยปิ่นอนงค์แกล้งงอน

ใหญ่โวยวายที่นี่เป็นไร่ของตน เธอโต้เขายกให้ตนแล้ว ใหญ่ถามไหนพินัยกรรม เธอโกรธจะไปเสียเอง ใหญ่ออดอ้อนขอโทษ ปิ่นอนงค์ค่อนขอดไหนอยากให้ ตนแต่งงานกับทรรศนะ

ฉันอยากแกล้งเธอ ก็เธอเอาแต่สนใจไอ้นะ ทิ้งฉันอยู่คนเดียว

ปิ่นไม่ได้อยู่กับคุณนะ ครอบครัวคุณอรขอให้ปิ่นอยู่ค้างด้วย ปิ่นพยายามโทร.หาคุณใหญ่ แต่ที่สวนสัญญาณมันไม่ดี

จะไปรู้หรือ คนมันหึงนี่ งั้นดีกันนะใหญ่ชูนิ้วก้อย

ไม่ค่ะ ปิ่นจะหาพ่อดีๆให้ลูก ปิ่นไม่อยากให้ลูกมีพ่อเป็นเสือปิ่นอนงค์ปัดมือเดินหนี

ก็ลองดูสิ เธอเลือกคนไหน ฉันฆ่าคนนั้นใหญ่เดินตามออกมานอกระเบียง พลันตกใจ

ทั้งปานเทพ ทัศนีย์ ถวิล น้อย เปี๊ยก หวาน และคนงานยืนหัวเราะกันครืน เพราะได้ยินเสียงใหญ่งอนง้อปิ่นอนงค์ ใหญ่หน้าเสียถาม ฝีมือเธอหรือปิ่นอนงค์

ปิ่นต้องให้ทุกคนมาเป็นสักขีพยานค่ะ ว่าคุณใหญ่จะไม่เอาอารมณ์ตัวเองเป็นใหญ่อีก

อ๋อ ได้สิ มีพยานเยอะๆอย่างนี้ ชอบ...ใหญ่ดึงปิ่นอนงค์มาจูบต่อหน้าทุกคน

ปิ่นอนงค์ตกใจผลักไสเขาออกด้วยความอาย ไม่ทันไร ใหญ่เกิดอาการพะอืดพะอม เธอตกใจรีบถามเขาเป็นอะไร ใหญ่โวย ฉันแพ้ท้องแทนเธอน่ะสิ ถามได้

ทุกคนหัวเราะกันขรมมองใหญ่โอ้กอ้าก ปิ่นอนงค์ลูบหลังให้ด้วยความสงสาร...

เวลาผ่านไป ใหญ่กับปิ่นอนงค์มีโซ่ทองคล้องใจเป็นลูกชายวัยหกขวบ และหวานกับเปี๊ยกก็มีลูกชายวัยเดียวกันมาเป็นเพื่อนเล่น ปิ่นอนงค์พยายามเลี้ยงลูกให้เป็นคนดีมีเหตุผล แต่เด็กๆชอบเล่นเป็นเสือจับปืนแกล้งน้อย ปิ่นอนงค์มาเห็นโกรธมาก เอ็ดว่าใครสอนให้เล่นแบบนี้ ทั้งสองพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า พ่อใหญ่ครับ...

แม่ต้องไปจัดการหัวหน้าแก๊งก่อน แล้วจะกลับมาทำโทษลูกสมุน

เปี๊ยกรีบมาฟ้องถวิลว่าใหญ่แย่แล้ว ไม่ทันจะซักไซ้ปิ่นอนงค์หน้าเครียดเข้ามาสั่งทุกคนหยุดทำงานไปพักผ่อนได้ ใหญ่ไม่ทันรู้ชะตากรรมหยอดคำหวาน มาทำอะไรแถวนี้จ๊ะเมียจ๋า

ปิ่นอนงค์แกล้งชมว่าขยัน ใหญ่บอกว่าตนต้องเป็นแบบอย่างที่ดีของลูกน้อง เธอสวนทันควัน แต่เป็นแบบอย่างที่แย่มากของลูก

ปิ่นอนงค์ต่อว่าที่สอนลูกเล่นเป็นเสือเป็นโจร ใหญ่โอดโอยว่าแค่เล่านิทานให้ฟัง เธอโกรธกลัวลูกจะอารมณ์ร้อนเหมือนเขา ใหญ่รีบง้อขอโทษขอโพยและรับปากจะเล่าแต่เรื่องดีๆให้ฟัง  ลูกชายวิ่งเข้ามาเอาปืนจ่อ หาว่าพ่อรังแกแม่ปิ่นอนงค์เท้าเอว ใหญ่รีบอุ้มลูกขี่คอวิ่งหนีหัวเราะเริงร่าไร่ไพศาลบัดนี้เต็มไปด้วยความสุขและเสียงหัวเราะ

ooooooo

อวสาน

อ่านปิ่นอนงค์ตอนที่22 ตอนจบ ตอนอวสาน


ตลอดเวลา ครองสุขทำเป็นหวาดกลัวว่าใหญ่จะยัดข้อหาให้ตน ทรรศนะถามไม่ได้วางยาพิษไพศาลจริงหรือ เธอบีบน้ำตาสาบาน แต่พอลับหลัง ครองสุขแอบโทร.คุยกับใครคนหนึ่ง

ขอบคุณนะคะเฮียที่ช่วยจัดการให้ ฉันจะให้ลูกน้องโอนเงินให้ทันทีพอวางสาย ครองสุขรู้สึกเหมือนมีคนแอบมอง จึงรีบกลับเข้าบ้าน

ในขณะที่ใหญ่กับปานเทพเดินคุยกันอยู่ในโรงพยาบาล หลักฐานที่เรายื่นให้ทางตำรวจมันชี้ชัดว่าแกไม่ได้มีส่วนทำให้ไอ้ผาตาย อย่างมากแกก็โดนข้อหาทำร้ายร่างกายโดยไม่เจตนา ยิ่งตอนนั้นแกยังเป็นเยาวชน คงโดนแค่รอลงอาญาเท่านั้น ส่วนข้อหาที่แกโดนจับกุมนี่ยุ่งยากหน่อย พ่อฉันคงต้องโดนด้วย ฉันกำลังพยายามอยู่

ทำยังไงก็ได้ให้ความผิดมันตกที่ฉันคนเดียว ถ้าต้องโทษติดคุกฉันก็ยอมรับเว้ย เพราะฉันมันก็เลือดร้อนไม่รู้จักคิดจริงๆ แกต้องดีกับอาปลอดให้มากๆนะ อย่าให้เหมือนฉันที่ไม่มีโอกาสแก้ตัวอีกแล้วสีหน้าใหญ่เจ็บปวดแต่ก็ทำให้ปานเทพได้คิดเช่นกัน

จากคำเตือนของใหญ่ ปานเทพพาปลอดมาวางดอกไม้ที่หลุมศพเพ็ญ สองพ่อลูกคุยกัน ปลอดชมลูกว่าโตขึ้นมาก ปานเทพแขวะ จะชมว่าลูกเก่งที่ช่วยใหญ่และพ่อได้ก็ชมออกมาเลย

เออ...เอ็งเก่งปลอดเอ่ยอย่างหมั่นไส้แต่ก็จริงใจ ฉันพูดหวานไม่เป็นเว้ย

งั้นผมพูดเองก็ได้ว่า ผมรักพ่อ  ผมรักพ่อ ผมรักพ่อปานเทพกอดรัดพ่ออย่างเด็กๆ

ไอ้บ้า จักกะจี้โว้ย...หมาน้อยเอ๊ย มีใครที่ไหนจะรักลูกคนอื่นมากกว่าลูกตัวเองปลอดกอดปานเทพ ยิ้มอย่างมีความสุข...

อาการปิ่นอนงค์ดีขึ้น เธอดีใจเมื่อรู้ว่าตัวเองท้อง ใหญ่วางมือบนท้องเธอบ่น ดูแม่เราสิ ขนาดตั้งท้องยังไม่รู้เรื่องเลย เพราะมัวแต่ยุ่งเรื่องชาวบ้านจนลืมสังเกตตัวเอง มันน่าโดนตีนัก

แม่ขอโทษนะยัยหนู แม่มันไม่เอาไหนจริงๆปิ่นดีใจจนร้องไห้

ยัยหนูหรือ ใครบอกเธอว่าลูกเป็นผู้หญิง  ไม่ได้ มันต้องเป็นตาหนู เป็นลูกชายเหมือนฉัน

เหมือนคุณใหญ่ก็ดื้อตายเลยสิคะ ไม่เอาหรอกค่ะ เป็นผู้หญิงดีกว่า น่ารักขี้อ้อน ปิ่นอยากจับลูกมาถักเปียสองข้าง แล้วก็นุ่งกระโปรงฟูฟ่อง ดีมั้ยจ๊ะยัยหนู

ใหญ่เอ็ดตะโรไม่ยอมจะให้ลูกเป็นผู้ชาย บ้านนี้ไม่มีระบอบประชาธิปไตย ตนเท่านั้นคือคำสั่ง ปิ่นอนงค์หน้างอเมินไปทางอื่น ใหญ่อมยิ้มเข้าไปกอด

ก็แค่ล้อเล่น ความจริงลูกจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายไม่สำคัญหรอก ขอให้น่ารักน่ากอด น่าหอม น่าจูจุ๊บเหมือนแม่ก็พอ...รู้มั้ย ตอนเธอหมดสติ เธอบอกรักฉันด้วยนะ

ปิ่นไม่ได้พูดสักหน่อย อย่ามาหลอกปิ่นเลย

งั้นพูดตอนนี้เลยสิ ตอนนั้นเสียงปิ่นเศร้ามาก ฉันอยากลบมันทิ้งไป

ปิ่นไม่เคยพูดซะหน่อย จะฟังอีกทำไม ไม่เบื่อเหรอคะ

ไม่ ฉันอยากฟังทั้งวัน ทุกวัน เดี๋ยวฉันจะอัดเป็นริงโทนไว้เลย

ปิ่นอนงค์ร้องห้ามอายเขา ใหญ่ขู่ให้พูดออกมา ไม่อย่างนั้นตนจะจูบ ปิ่นอนงค์เขิน

ปิ่นรักคุณใหญ่ที่สุดในโลกเลยค่ะ

พูดแบบนี้รักตายเลย ชื่นใจ...ใหญ่ดีใจกอดฟัดหอมแก้มเธอซ้ายขวา

ปิ่นอนงค์นึกได้ถามถึงจอม ใหญ่ถอนใจเล่าเหตุการณ์ตอนที่จอมช่วยตน และขอโทษที่ทำผิดไว้หลายอย่าง แต่ถึงอย่างไรตนก็เป็นหนี้ชีวิตจอม ปิ่นอนงค์ดีใจ

ooooooo

ทรรศนะยอมให้ครองสุขหนี โดยเธอติดต่อเพื่อนที่บ่อนจะพาข้ามชายแดนแถวสังขละบุรีคืนนี้ ทัศนีย์แอบได้ยิน กระวนกระวายใจจะทำอย่างไรดี

ใหญ่นัวเนียอยู่บนเตียงไม่ยอมห่างจากปิ่นอนงค์ จนเธอกลัวพยาบาลดุเอา แต่พยาบาลกลับบอกว่า เคสของคุณปิ่นอนงค์ ทุกคนที่โรงพยาบาลรู้สึกประทับใจในความรักของคุณชาลิตที่มีต่อภรรยากับลูก รวมทั้งดิฉันด้วย จะอนุโลมให้สักครั้งนะคะ

เห็นมั้ยบอกแล้วว่าพยาบาลปลื้มฉัน ปิ่นอนงค์คู่แข่งเธอไม่ใช่น้อยๆนะ สาวน้อยสาวใหญ่รุมตอมฉันเพียบ

ปิ่นไม่กลัวหรอก ตอนนี้ปิ่นมีลูกเป็นเพื่อนแล้ว คุณใหญ่จะไปยุ่งกับใครก็ตามใจ

เฮ้ย ไม่ได้นะ ห้ามรักลูกมากกว่าฉันด้วยใหญ่ทำท่าไม่ยอม

ทัศนีย์โผล่พรวดเข้ามา บอกข่าวว่าทรรศนะจะพา ครองสุขหนี ใหญ่ติดต่อปานเทพให้แจ้งตำรวจไปดักที่นัดหมาย ทัศนีย์ขอตามไปเกลี้ยกล่อมแม่...

ในขณะที่ครองสุขกำลังร่ำลาทรรศนะริมถนนสายเปลี่ยว สั่งให้ดูแลน้องแล้วจะติดต่อกลับมา ทรรศนะขอให้เธอเลิกเล่นการพนันและอย่าฆ่าใครอีก ไฟรถสว่าง ส่องมาตรงหน้า ครองสุขบอกทรรศนะว่าคงเป็นรถมารับตน เธอเดินตรงไปยังรถที่มารับ โบกมือให้ทรรศนะอย่างอาลัย อาวรณ์ หันมาเจอธีระลงจากรถ เธอตะลึงที่เขายังไม่ตาย

ผมคงยังไม่ถึงที่ตาย ก็เลยมีคนช่วยไว้ธีระเยาะ

เฮียสมหมายใช่มั้ย พี่ดีใจนะที่เธอไม่เป็นอะไร พี่ขอโทษที่คิดร้ายกับเธอ ตอนนี้พี่สำนึกผิดแล้ว ยกโทษ

ให้พี่นะธีระ

คนอย่างพี่ สำนึกผิดเป็นด้วยหรือ คนอย่างพี่รักใครเป็นด้วยหรือ ผมจริงใจกับพี่ ยอมเป็นหมารับใช้ แต่พี่กลับคิดฆ่าผม

ครองสุขรับรองจะไม่ทำอีก สัญญาจะอยู่กับเขาตลอดไป เธอถามอีกครั้งว่าเฮียสมหมายส่งมารับตนใช่ไหม เขายิ้มเยือกเย็นตอบว่า ใช่...แต่รับไปลงนรก ว่าแล้วก็ชักปืนออกมา

ด้วยความมืด ทรรศนะจึงไม่เห็นเหตุการณ์ พอดีเฮียสมหมายโทร.มาบอกว่าคนที่ส่งไปรับจะถึงช้าหน่อย พลันเสียงปืนดังเปรี้ยง เขาสะดุ้งใจหายวาบวิ่งกลับไป เห็นครองสุขเลือดทะลักออกจากอก ธีระยิงซ้ำเข้าที่ร่างเธอ ทรรศนะร้องเรียกแม่ลั่น รถตำรวจแล่นมา ธีระยิงสู้โดนตำรวจวิสามัญ ทรรศนะกอดครองสุขร้องไห้โฮ ทัศนีย์วิ่งลงจากรถใหญ่ เข้ามาทุบตีทรรศนะ

เพราะพี่นั่นแหละ ถ้าพี่นะไม่ช่วยคุณน้าหนี

คุณน้าก็คงไม่โดนยิงแบบนี้

พี่ไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้ พี่ไม่อยากให้แม่โดนประหารชีวิต แต่พี่ พี่กลับฆ่าแม่ซะเอง

ใหญ่เข้ามาอุ้มครองสุขจะพาขึ้นรถ เธอไม่ยอมไป ทัศนีย์เกลี้ยกล่อมว่าใหญ่มาช่วย  เธอสะดุ้งเฮือกคว้ามือทัศนีย์ไว้ พยายามพูด จำไว้ แม่ไม่เคยคิดฆ่าแก เรียกแม่ว่า...แม่...สักคำ...สิลูก

ทัศนีย์สะอื้น ร้องเรียกแม่ ครองสุขยิ้มกอดลูก

ทั้งสองก่อนจะสิ้นใจ ใหญ่ต้องเบือนหน้าไปทางอื่นอย่างสะกดกลั้นความรู้สึก

ooooooo

หนึ่งเดือนผ่านไป...ใหญ่ประคองปิ่นอนงค์กลับมาที่ไร่ ถวิลตะโกนยินดีต้อนรับคุณผู้หญิงกลับบ้าน ปิ่นอนงค์ไหว้ถวิลขอให้เรียกตนเหมือนเดิม แต่ทุกคนกลับพร้อมใจกันเรียกเธอว่าคุณผู้หญิง เธอยกมือไหว้ขอบคุณทุกคนที่ช่วยเหลือตนมาตลอด ปลอดออกมาต้อนรับอีกคน

ดูสิ อาปลอดลงทุนออกมาต้อนรับหลานสะใภ้เลยใหญ่แซว

ปลอดขอบใจปิ่นอนงค์ทุกเรื่องที่ทำให้ใหญ่ ปานเทพอดค่อนขอดไม่ได้ว่าทีกับเธอล่ะพูดเพราะ

ปลอดโวย ก็คนมันเห่อที่มีหลานสะใภ้ จะขาดก็แต่ลูกสะใภ้นี่แหละ สงสัยชาตินี้คงไม่มี

ปานเทพจ๋อย มองไปเห็นทรรศนะกับทัศนีย์ลากกระเป๋าออกมาคนละใบ  ปิ่นอนงค์ถามจะไปไหน  ทัศนีย์ตอบว่าทรรศนะหาบ้านเช่าได้แล้ว ใหญ่เข้ามาขอคุยกับทรรศนะ...สองหนุ่มเดินห่างออกไป ใหญ่เอ่ยขึ้นก่อนว่าให้อยู่ที่นี่ต่อไปได้ถ้าอยากอยู่ แต่ทรรศนะกลับบอกว่า

ตนไม่อยากสร้างความอึดอัดใจให้ใคร เขาจะเดินไป ใหญ่โพล่งออกมา

ฉันขอโทษ...เรื่องทั้งหมดมันเริ่มต้นจากฉัน เริ่มจากความริษยาของเด็กคนหนึ่งที่กลัวจะเสียพ่อไปให้แม่ใหม่ แล้วฉันก็ส่งความเกลียดชังนั้นไปที่นายกับทัศนีย์ด้วย

คุณน้าเองก็ใจร้ายกับคุณใหญ่เหมือนกัน ผมเองรู้ทุกอย่างก็เข้าข้างแม่

นายไม่ผิดหรอกที่ทำเพื่อปกป้องแม่ คนที่ควรละอายใจคือฉันไม่ใช่นายใหญ่ยื่นมือให้ เรามาเริ่มต้นกันใหม่เถอะนะ ฉันต้องการนายกับทัศนีย์มาช่วยกันดูแลไร่ไพศาล

วันหนึ่งผมคงได้มีโอกาสกลับมาช่วยงานคุณใหญ่ แต่ขอให้ผมได้ไปทำตามความฝันของผมก่อนทรรศนะจับมือกับใหญ่ยิ้มให้อย่างมั่นใจ สองหนุ่มมองไปเห็นปิ่นอนงค์ยืนดู...

ปิ่นอนงค์นั่งใต้ต้นปีบ ทรรศนะเก็บดอกปีบส่งให้เธอช่อหนึ่ง เธอหาว่าเขาล้อเล่นอีกหรือ

ไม่ใช่จ้ะ พี่อยากขอไถ่โทษ ปิ่นเกือบตายเพราะแม่พี่

ปิ่นเคยได้ยินว่า กลิ่นหอมของดอกปีบเปรียบเสมือนคุณงามความดีที่ฟุ้งกระจายให้คนทั่วไปได้ชื่นชม คุณนะเป็นคนมอบสีขาวอันบริสุทธิ์นี้ให้กับปิ่น วันนี้ปิ่นจะขอมอบให้คุณนะบ้างปิ่นอนงค์รับดอกไม้มาดมแล้ววางมันลงในมือเขา สองคนยิ้มให้กันด้วยมิตรภาพที่ดี

ด้านทัศนีย์ ปานเทพทำท่าอยากพูดอะไรด้วย เธอถามมีอะไร เขาอึกอักก่อนจะกระซิบ

พูดได้แค่ครั้งเดียวนะ...ฉันชอบเธอ

ทัศนีย์ตาโตโวยเสียงดัง เรื่องแบบนี้อย่ามาแกล้งหลอกกันนะ

ไม่เชื่อก็ดีแล้ว เพราะว่าฉันพูดเล่น เฮ้ย...อย่านะปานเทพร้องเพราะเธอเงื้อมือตบ

เขาหลบวูบ ทัศนีย์หัวทิ่ม เขาจึงรวบตัวเธอมากอดพูดอย่างรวดเร็วข้างหูเธอ เรามาคบกันเป็นแฟนมั้ย เอาแบบจริงจังเลย เธอจะปฏิเสธก็ได้ ฉันเข้าใจ ฉันมันไม่หล่อเหมือนไอ้ใหญ่

ทัศนีย์ช็อกถอยห่างออกมา ตั้งสติ ไม่ใช่นะ คนที่ดีไม่พอคือฉันต่างหาก ฉันเคยมีแฟนหลายคน

ปานเทพไม่แคร์ ไม่ว่าเธอจะทำงานบ้านงานครัวไม่เป็น เพราะตนเป็นคนสมัยใหม่ แต่เธอกังวลว่าปลอดจะไม่ยอมรับ ปานเทพเครียดขึ้นมาทันที...จินตนายืนมองท่าทีทั้งสองคนอยู่ห่างๆอย่างเศร้าๆ ปิ่นอนงค์เข้ามาจับไหล่ปลอบเพราะรู้ว่าเพื่อนชอบปานเทพ จินตนาขอร้องให้ปิดเป็นความลับ และร่ำลาว่าตนได้เลื่อนตำแหน่งแต่ต้องย้ายไปประจำอีกจังหวัด ปิ่นอนงค์ดีใจระคนเสียใจที่ต้องห่างกัน ถวิลเข้ามาบอกว่า จอมจากไปแล้วฝากจดหมาย มาให้ ไม่ยอมบอกว่าไปไหน ปิ่นอนงค์รีบเปิดจดหมายอ่าน

เราจะไม่มีวันลืมเวลาของเราสองคน รอยยิ้มของปิ่นมันจะยิ้มอยู่ในใจเรา ในทุกวันเวลาที่เรายังหายใจ ขอให้ปิ่นกับคุณใหญ่มีความสุข เราขออนุญาตพูดคำนี้นะปิ่น ถึงแม้รู้ว่าเราไม่มีสิทธิ์พูด...เรารักปิ่นปิ่นอนงค์น้ำตาซึม จินตนาปลอบว่า จอมอาจจะพบความสุขที่จากไปก็ได้...

เช้าวันใหม่ ใหญ่ตื่นขึ้นมาไม่พบปิ่นอนงค์ น้อยรายงานว่าไปกรุงเทพฯกับทรรศนะ...ปิ่นอนงค์ตั้งใจช่วยทรรศนะง้ออรสอางค์ เข้ามากราบขอโทษปรางทิพย์กับอุทัย ทั้งสองขอให้เป็นการตัดสินใจของลูกสาว ดูอรสอางค์จะเข้มแข็งขึ้น เธอบอกปิ่นอนงค์ว่า อยากให้โอกาสตัวเองได้เริ่มต้นชีวิตใหม่อย่างคนมีสติ ปิ่นอนงค์เข้าใจและให้กำลังใจทรรศนะ อย่าท้อ ตื๊อเท่านั้นที่ครองโลก ทรรศนะจึงปักหลักอยู่กรุงเทพฯเพื่อเฝ้างอนง้อ...

ใหญ่งอนที่ปิ่นอนงค์ไปหลายวันไม่โทร.กลับมาบ้าง ทัศนีย์หัดทำอาหาร ยกมาให้ใหญ่กับปานเทพลองชิม แค่เพียงใหญ่ได้กลิ่นก็เกิดอาการคลื่นไส้ วิ่งไปอาเจียน น้อยเปรยสงสัยใหญ่จะแพ้ท้องแทนเมีย ปานเทพหัวเราะชอบใจชวนใหญ่ไปตรวจร่างกาย ใหญ่โวยไม่ยอมไป แต่เรียกหามะม่วงเปรี้ยวมากิน

ปานเทพพาทัศนีย์กลับไปอยู่เหมือง ใหญ่น้อยใจปิ่นอนงค์ ตามไปอยู่ด้วย หวังให้เธอไปงอนง้อ...ปิ่นอนงค์กลับมาที่ไร่เห็นบ้านเงียบก็แปลกใจ น้อยเอาจดหมายที่ใหญ่ฝากไว้ให้

ปิ่นอนงค์เปิดอ่าน ฉันจะทำพินัยกรรมยกไร่ไพศาลให้เธอกับลูก ส่วนตัวฉันจะปักหลักอยู่ที่เหมือง เธอจะได้กลับไปคืนดีกับทรรศนะ โดยไม่มีฉันเป็นก้างขวางคอ...ใหญ่ ชาลิต

เธออ่านจบขยำจดหมายทิ้ง อยากงอนจ้างให้ก็ไม่ง้อ น้อยเตือนว่าอารมณ์ใหญ่แปรปรวนเพราะแพ้ท้อง ปิ่นอนงค์ไม่สนใจ คนจะเป็นพ่อน่าจะทำตัวมีเหตุผลกว่านี้

รอแล้วรอเล่าไม่มีวี่แววของปิ่นอนงค์ ใหญ่เริ่มร้อนใจ ปานเทพสมน้ำหน้า เมียท้องโตยังทิ้งมาได้ ไม่ทันไร น้อยโทร.เข้ามาบอกว่าปิ่นอนงค์จะแต่งงานกับทรรศนะ ใหญ่ตกใจวางสายรีบแล่นกลับไร่ไพศาลทันที ปานเทพหัวเราะเยาะไล่หลัง

แม้จะทำใจแข็งแต่ปิ่นอนงค์ก็อดคิดถึงใหญ่ไม่ได้ เธอเข้ามานอนในห้องพักเรือนคนงาน นึกถึงที่เขาแอบปีนเข้ามาหาเธอแทบทุกคืน เธอเผลอหลับไป พลันตกใจตื่น เมื่อรู้สึกว่ามีคนมากอด เธอร้องช่วยด้วยๆ ใหญ่กระซิบ ห้องนอนบนเรือนใหญ่มันกว้างเกินไป หรือว่าอยากมานอนคิดถึงความหลังครั้งเรามีเราจ๊ะ

คุณใหญ่กลับมาทำไมคะ ไปแล้วก็น่าจะไปเลยปิ่นอนงค์แกล้งงอน

ใหญ่โวยวายที่นี่เป็นไร่ของตน เธอโต้เขายกให้ตนแล้ว ใหญ่ถามไหนพินัยกรรม เธอโกรธจะไปเสียเอง ใหญ่ออดอ้อนขอโทษ ปิ่นอนงค์ค่อนขอดไหนอยากให้ ตนแต่งงานกับทรรศนะ

ฉันอยากแกล้งเธอ ก็เธอเอาแต่สนใจไอ้นะ ทิ้งฉันอยู่คนเดียว

ปิ่นไม่ได้อยู่กับคุณนะ ครอบครัวคุณอรขอให้ปิ่นอยู่ค้างด้วย ปิ่นพยายามโทร.หาคุณใหญ่ แต่ที่สวนสัญญาณมันไม่ดี

จะไปรู้หรือ คนมันหึงนี่ งั้นดีกันนะใหญ่ชูนิ้วก้อย

ไม่ค่ะ ปิ่นจะหาพ่อดีๆให้ลูก ปิ่นไม่อยากให้ลูกมีพ่อเป็นเสือปิ่นอนงค์ปัดมือเดินหนี

ก็ลองดูสิ เธอเลือกคนไหน ฉันฆ่าคนนั้นใหญ่เดินตามออกมานอกระเบียง พลันตกใจ

ทั้งปานเทพ ทัศนีย์ ถวิล น้อย เปี๊ยก หวาน และคนงานยืนหัวเราะกันครืน เพราะได้ยินเสียงใหญ่งอนง้อปิ่นอนงค์ ใหญ่หน้าเสียถาม ฝีมือเธอหรือปิ่นอนงค์

ปิ่นต้องให้ทุกคนมาเป็นสักขีพยานค่ะ ว่าคุณใหญ่จะไม่เอาอารมณ์ตัวเองเป็นใหญ่อีก

อ๋อ ได้สิ มีพยานเยอะๆอย่างนี้ ชอบ...ใหญ่ดึงปิ่นอนงค์มาจูบต่อหน้าทุกคน

ปิ่นอนงค์ตกใจผลักไสเขาออกด้วยความอาย ไม่ทันไร ใหญ่เกิดอาการพะอืดพะอม เธอตกใจรีบถามเขาเป็นอะไร ใหญ่โวย ฉันแพ้ท้องแทนเธอน่ะสิ ถามได้

ทุกคนหัวเราะกันขรมมองใหญ่โอ้กอ้าก ปิ่นอนงค์ลูบหลังให้ด้วยความสงสาร...

เวลาผ่านไป ใหญ่กับปิ่นอนงค์มีโซ่ทองคล้องใจเป็นลูกชายวัยหกขวบ และหวานกับเปี๊ยกก็มีลูกชายวัยเดียวกันมาเป็นเพื่อนเล่น ปิ่นอนงค์พยายามเลี้ยงลูกให้เป็นคนดีมีเหตุผล แต่เด็กๆชอบเล่นเป็นเสือจับปืนแกล้งน้อย ปิ่นอนงค์มาเห็นโกรธมาก เอ็ดว่าใครสอนให้เล่นแบบนี้ ทั้งสองพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า พ่อใหญ่ครับ...

แม่ต้องไปจัดการหัวหน้าแก๊งก่อน แล้วจะกลับมาทำโทษลูกสมุน

เปี๊ยกรีบมาฟ้องถวิลว่าใหญ่แย่แล้ว ไม่ทันจะซักไซ้ปิ่นอนงค์หน้าเครียดเข้ามาสั่งทุกคนหยุดทำงานไปพักผ่อนได้ ใหญ่ไม่ทันรู้ชะตากรรมหยอดคำหวาน มาทำอะไรแถวนี้จ๊ะเมียจ๋า

ปิ่นอนงค์แกล้งชมว่าขยัน ใหญ่บอกว่าตนต้องเป็นแบบอย่างที่ดีของลูกน้อง เธอสวนทันควัน แต่เป็นแบบอย่างที่แย่มากของลูก

ปิ่นอนงค์ต่อว่าที่สอนลูกเล่นเป็นเสือเป็นโจร ใหญ่โอดโอยว่าแค่เล่านิทานให้ฟัง เธอโกรธกลัวลูกจะอารมณ์ร้อนเหมือนเขา ใหญ่รีบง้อขอโทษขอโพยและรับปากจะเล่าแต่เรื่องดีๆให้ฟัง  ลูกชายวิ่งเข้ามาเอาปืนจ่อ หาว่าพ่อรังแกแม่ปิ่นอนงค์เท้าเอว ใหญ่รีบอุ้มลูกขี่คอวิ่งหนีหัวเราะเริงร่าไร่ไพศาลบัดนี้เต็มไปด้วยความสุขและเสียงหัวเราะ

ooooooo

อวสาน